«tremate, tremate, le donne son tornate»

Πάνω από 200.000 γυναίκες στους δρόμους του Μιλάνου!

Είτε ήταν εκεί 200.000 είτε 250.000 (οι εκτιμήσεις διίστανται), γεγονός είναι ότι η διαδήλωση των γυναικών που έγινε στο Μιλάνο στις 15 αυτού του Γενάρη 2006 δεν είχε προηγούμενο πουθενά στην Ευρώπη! Η αχανής πλατεία του Ντουόμο ήταν πήχτρα από γυναίκες! Ένα πρωτοφανές ξέσπασμα ενάντια στην επίθεση που οι γυναίκες δέχονται από παντού (τη δεξιά κυβέρνηση Μπερλουσκόνι, το Βατικανό, τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές…) και ταυτόχρονα μια προειδοποίηση προς κάθε κατεύθυνση: «tremate, tremate, le donne son tornate» ή στα ελληνικά «τρέμετε, τρέμετε, οι γυναίκες επιστρέψανε»…

Είχαν έλθει από όλη την Ιταλία με τρένα και λεωφορεία. Φεμινιστικά δίκτυα, συντονιστικά και κινήματα κάθε λογής, μικρές ομάδες γειτονιάς αλλά και συνδικαλίστριες που δεν ζήτησαν την άδεια του συνδικάτου τους, μητέρες και κόρες, παροπλισμένες αγωνίστριες άλλων εποχών («γεράσαμε αλλά είμαστε πάντα οργισμένες») αλλά και φεμινίστριες νέας εσοδείας. Όλες μαζί σε μια διαδήλωση που άνοιγε με το σημαδιακό πανό «βγαίνουμε από τη σιωπή μας». Μια παρατεταμένη σιωπή που ίσως έφτανε και τις τρεις δεκαετίες. Και που τώρα τερματίστηκε με μια διαδήλωση που έμοιαζε με σεισμό…

Και όμως, αυτή η φεμινιστική έκρηξη αιφνιδίασε (σχεδόν) τους πάντες. Δεξιά κυβέρνηση αλλά και κεντροαριστερή αντιπολίτευση, ολόκληρο το πατριαρχικό και νεοφιλελεύθερο κατεστημένο, που έκανε ό,τι μπορούσε για να τη δυσφημίσει και υπονομεύσει προκαταβολικά. Στο πλευρό της στάθηκε ενεργά μόνο η κινηματική αριστερά (Επανίδρυση, Πράσινοι…) και φυσικά, τα κοινωνικά κινήματα (Arci…) και ριζοσπαστικά συνδικάτα (Cobas). Η εξήγηση δεν είναι δύσκολη: το φεμινιστικό κίνημα τους κάθεται στο στομάχι και οι εκρήξεις του ήταν ανέκαθεν βαρόμετρο των συνολικών διαθέσεων της μαχόμενης κοινωνίας.

Αν όμως η ιστορική πια διαδήλωση του Μιλάνου είχε στο μάτι του κυκλώνα της οργής της την υπεράσπιση των απειλούμενων γυναικείων δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν με τόσους αγώνες στη δεκαετία του ’70 (δικαίωμα στην έκτρωση, στην αντισύλληψη…), η άλλη παράλληλη και «αδελφοποιημένη» διαδήλωση που έγινε την ίδια ώρα στη Ρώμη (50.000 διαδηλωτές) διεκδικούσε κυρίως, τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων. Αλίμονο, προς μεγάλη θλίψη των ίδιων νεοφιλελεύθερων πολιτικάντηδων και καρδιναλίων που, δια στόματος του ίδιου του αξιότιμου ηγέτη της κεντροαριστεράς Ρομάνο Πρόντι που έσπευσε να εκφράσει την… «πικρία» του.

Και τώρα τι; Η συνέχεια προβλέπεται εξίσου λαμπρή. Επειδή οι αποστάσεις είναι μεγάλες και τα φεμινιστικά κινήματα του ιταλικού νότου δεν μπόρεσαν παρά μόνο να εκπροσωπηθούν στο Μιλάνο, οργανώνουν ήδη τη δικιά τους μεγάλη διαδήλωση ενάντια στην πατριαρχία και στο νεοφιλελευθερισμό στη Νάπολι. Στις 11 του Φλεβάρη. Και σίγουρα, έπεται συνέχεια. Όπως π.χ. στο μεγάλο ραντεβού της Συνέλευσης των Γυναικών στην Αθήνα του 4^ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ. Tremate, tremate, le donne son tornate…

                                                                                              Σόνια Μητραλιά