|
με βάση τις εργασίες
Silvia Federici: Caliban and the witch (Ο Κάλιμπαν και η μάγισσα.
Γυναίκες, το σώμα και πρώιμος καπιταλισμός)
Αλεξάνδρα Χαλκιά: Το άδειο λίκνο της δημοκρατίας. Σεξ, έκτρωση και
εθνικισμός στη σύγχρονη Ελλάδα
Susan Bordo, Sandra Bartky: Φεμινιστικές προσεγγίσεις για το
γυναικείο σώμα
Άννα Κωστούλα, Λουκία Μάνο-Χρηστίδη,
Μαρία Μποντίλα, Δέσποινα Zδούκου
Γυναίκες που συναντηθήκαμε στο Δίκτυο Γυναικών Θεσσαλονίκης
Τρία κείμενα:
Το πρώτο ανατρέχει στο παρελθόν, εξετάζοντας το κυνήγι των μαγισσών
στο πλαίσιο της δημογραφικής και οικονομικής κρίσης του 16ου και του 17ου
αιώνα, αλλά "για να το διαβάσει ως κάτι που επιβιώνει και ενυπάρχει στο
παρόν", παρόν που αφορά όλο τον κόσμο εφόσον αναδεικνύει τον καπιταλισμό ως
ένα κοινωνικό-οικονομικό σύστημα αξεδιάλυτα και αναγκαία συνυφασμένο με τον
ρατσισμό και τον σεξισμό (πλέγμα: γυναικείο σώμα και καπιταλισμός)
Το δεύτερο πραγματεύεται «ένα πολύ συγκεκριμένο φαινόμενο»,
εξετάζοντας το παράδοξο του πολύ μεγάλου αριθμού εκτρώσεων σε μια χώρα όπου
η υπογεννητικότητα εμφανίζεται ως εθνικό πρόβλημα, και οριοθετεί την έρευνά
του «ως σημείο εισόδου για τη διερεύνηση των δρόμων μέσα από τους οποίους ο
λόγος παράγει σώματα». Το σώμα της Ελληνίδας παράγεται και παράγει το
φαινόμενο της αποδοχής της έκτρωσης ως «φυσικού» τρόπου αντισύλληψης,
αναδεικνύοντας την έμφυλη διάσταση του εθνικιστικού λόγου (πλέγμα :
γυναικείο σώμα και εθνικισμός)
Το τρίτο, μια περιδιάβαση στα
μονοπάτια του φεμινισμού της εποχής μας. Οι απόψεις δύο φεμινιστριών της
δεκαετίας του 90) (πλέγμα : γυναικείο σώμα και φεμινισμός)
Και τα τρία αναγνωρίζουν το «γυναικείο σώμα» ως ιδιαίτερο τόπο ασκήσεων
εξουσίας και, επομένως, σημασιών σχετικών με τα συστήματα κυριαρχίας, είτε
ευθέως στη συνθήκη του καπιταλισμού, είτε εμμέσως στους χώρους και στους
τρόπους της πολιτικής που αυτός έχει υπαγορεύσει.
|