ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Επισυνάπτουμε την ομιλία της κ. Αράπογλου και την τοποθέτηση του Υπουργού.

ΤΡΙΤΗ 11.11.2008 ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ (Υπουργός Δικαιοσύνης): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κατ’ αρχήν, για να μην το ξεχάσω, κύριε Κουβέλη, θα το κοιτάξω το θέμα –ξεκινάω ανορθόδοξα- του καψίματος των αρχείων της Θεσσαλονίκης. Δεν το ξέρω, αλλά βλέπω σωστή την πρότασή σας να διαβιβαστούν στα Αρχεία του Κράτους. Το κρατώ και αύριο κιόλας θα δώσω εντολή να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει.
Δεύτερον, για να μην το ξεχάσω επίσης, βλέπω ότι η τροπολογία την οποία καταθέτουν οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΛΑΟΣ έχει λογική. Κύριε Μπούγα, πράγματι υπήρξε και σε μένα κάποια αρχική σκέψη να γίνει αυτή η ρύθμιση, κυρίως ανατρέχοντας στο τι συμβαίνει στα άλλα δίκαια. Πράγματι, όπως είπατε, και στην Αυστρία και στη Γερμανία και στην Πολωνία και στην Πορτογαλία και στη Σουηδία και στη Φιλανδία και εθιμικά στη Μεγάλη Βρετανία –στην Ιταλία είναι ακόμα πιο πέρα- ισχύει αυτό το οποίο αναλύσατε.
Εγώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω στην ελεύθερη βούληση των ανθρώπων και των συζύγων και πιστεύω ότι η γυναίκα σήμερα δεν είναι η γυναίκα του 1960 ούτε του 1970 ούτε καν του 1980. Η Ελληνίδα γυναίκα σήμερα είναι μια αυτόνομη, μια αυτοδύναμη προσωπικότητα, μια προσωπικότητα η οποία πατάει στα πόδια της. Δεν είναι πλέον ο αδύναμος κρίκος σε μια σχέση -συζυγική η σχέση συμβίωσης- αλλά έχει προσωπικότητα, εργαζόμενη ή μη εργαζόμενη. Επομένως, θεωρώ ότι θα ήταν ίσως υποβαθμιστικό και υποτιμητικό να μη της δίνουμε την ευχέρεια της επιλογής, βάσει της οποίας θα μπορούσε να επιλέξει το επίθετο το οποίο εκείνη θα ήθελε.
Άρα, από αυτήν την άποψη θεωρώ ότι είναι στη σωστή κατεύθυνση και κάνω δεκτή την τροπολογία του κ. Μπούγα. Μάλιστα θα έλεγα ότι ίσως θα πρέπει να εξετάσει η Βουλή και την περίπτωση του να παίρνει αυτοδύναμα το επίθετο το οποίο θέλει η γυναίκα, οποιοδήποτε και να είναι αυτό, αρκεί να το θέλει, έστω και του συζύγου της.
Το λέω αυτό, διότι τα διάφορα κινήματα τα οποία υπήρξαν κατά καιρούς, τα φεμινιστικά ή άλλα, έχουν σήμερα μια άλλη διάσταση, μια διάσταση η οποία θα πρέπει να συμπορεύεται και να είναι συνταυτισμένη με τα δεδομένα. Και τα δεδομένα σήμερα είναι αυτά τα οποία σας ανέπτυξα.
Έρχομαι τώρα στο νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Κατ’ αρχήν, δεν έχω πολλά πράγματα να προσθέσω. Θέλω να πω σε γενικές γραμμές ότι επανελήφθησαν αυτά τα οποία ελέχθησαν από τους αξιότιμους και τις αξιότιμες κυρίες και κυρίους συναδέλφους στην κατ’ αρχήν συζήτηση.
Θέλω ως εκ τούτου να συγκεφαλαιώσω και να πω το εξής: Πρώτον, γι’ αυτό το νομοσχέδιο η Κυβέρνηση είναι υπερήφανη. Είναι ένα προοδευτικό, ένα τολμηρό νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο που ανοίγει δρόμο, ένα νομοσχέδιο το οποίο βρίσκεται σε αρμονία με το πνεύμα το οποίο διέπει τις νομοθεσίες όλων των ευρωπαϊκών χωρών και επομένως από αυτήν την άποψη θεωρώ ότι εμείς κάναμε ένα προοδευτικό, ένα τολμηρό βήμα, το οποίο δυστυχώς οι άλλες κυβερνήσεις, οι κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που ήταν πριν από εμάς, οι οποίες σήμερα τάχα μας λέγουν διάφορα και τάχα διαμαρτύρονται περί οικογενείας –αντιφατικά πράγματα λέγουν, είναι αλήθεια- δεν το έκαναν.
Εμείς τα αντιπαρερχόμαστε. Εμείς τολμήσατε και το ότι έρχονται τώρα εκ των υστέρων, καταθέτοντας σχέδια νόμου, είναι εκ του πονηρού, είναι για να συγκαλύψουν τις τύψεις συνειδήσεως, επειδή δεν τόλμησαν αυτό που τολμά σήμερα η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Πρέπει να σας πω, κύριε Πρόεδρε, ότι εμείς έχουμε ρεαλισμό. Δεν είμαστε από εκείνους οι οποίοι πιστεύουν ότι λύνουν ως δια μαγείας το πρόβλημα της συμβίωσης. Δεν το λέμε αυτό και δεν το είπαμε ποτέ. Ξέρουμε ότι υπάρχουν και κληρονομικά δικαιώματα τα οποία δεν ρυθμίζονται -άλλωστε, ορισμένα είναι δημοσίας τάξεως και είναι επόμενο να μην μπορούν να ρυθμιστούν με αυτό το νομοσχέδιο- αλλά κανείς δεν μπορεί να μας αρνηθεί ότι ανοίγουμε το δρόμο, ότι κάνουμε το τολμηρό βήμα, το οποίο δεν τόλμησαν να κάνουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, οι κυβερνήσεις του χθες, οι κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Τα άλλα είναι εκ του πονηρού και τα αντιπαρερχόμαστε.
Δεύτερο σημείο το οποίο και αυτό πρέπει να τονιστεί. Αυτό το νομοσχέδιο είναι ένα νομοσχέδιο–προϊόν ζυμώσεων μιας κοινωνικής ζύμωσης, η οποία έγινε με ποικίλες κοινωνικές ομάδες και από την τηλεόραση και από τις εφημερίδες και από κοντά και από μακριά και όπως θέλετε να το πείτε. Πράγματι, η κοινή γνώμη πείστηκε ότι το νομοσχέδιο αυτό είναι σωστό, οι ρυθμίσεις αυτές είναι σωστές. Επομένως, εφόσον πείστηκε, η Κυβέρνηση, η οποία, όπως είπα, έρχεται και νομοθετεί όλα εκείνα τα οποία η κοινή γνώμη, η κοινωνία, επιζητεί, διότι αυτό πρέπει να κάνει ο νομοθέτης, τα διαπλαστικά δικαιώματα, τη διάπλαση δικαιωμάτων δικαίου που γίνεται από την κοινωνία, να έρχεται η Βουλή, να έρχεται το νομοθετικό σώμα και η Κυβέρνηση και να τα νομοθετεί, αυτό έκανε. Αυτό κάνει και εμείς αυτό κάναμε.

Με βάση, λοιπόν, αυτήν τη λογική, όσο και αν είναι ελκυστική η άποψη η οποία ελέχθη κυρίως από το Συνασπισμό, ο οποίος έχει μία συνέπεια στη γραμμή αυτή, της συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών, εμείς πιστεύουμε ως έχοντες την ευθύνη απέναντι στο λαό και στη νομοθετική πρωτοβουλία ότι η κοινωνία σήμερα δεν είναι ακόμη ώριμη να δεχθεί αυτήν τη ρύθμιση, τη συμβίωση των ομοφύλων ζευγαριών. Και το λέμε αυτό μετά λόγου γνώσεως, αφού αφουγκραστήκαμε τη κοινή γνώμη και αφού, όπως είπα, διαπλάσσουμε και κάνουμε δίκαιο αυτό το οποίο η κοινωνία θέλει.
Το τρίτο σημείο, το οποίο θέλω να τονίσω, είναι περί γάμου. Τα κροκοδείλια δάκρυα, τα οποία έρχονται από το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ότι καταστρέφεται ο γάμος κ.λπ., τα αντιπαρέρχομαι και αυτά. Εδώ είπαμε ευθύς εξ αρχής ότι δεν έχει σχέση, δεν είναι γάμος. Είναι μία άλλη κατάσταση, μία ρεαλιστική κατάσταση η οποία ρυθμίζει έννομες σχέσεις οι οποίες δεν ρυθμίζονται με το γάμο. Και επειδή είμαστε μία Κυβέρνηση ρεαλιστική, μία Κυβέρνηση που βλέπει μπροστά, είμαστε μία Κυβέρνηση που θέλουμε το γάμο προχωρήσαμε και κάναμε αυτό.
Και γιατί το λέω αυτό; Το σύμφωνο συμβίωσης δημιουργεί μία υπευθυνότητα, κύριε Πρόεδρε. Όταν τα ζευγάρια τα οποία υπάρχουν σήμερα και είναι ανομιμοποίητα και ο ισχυρός επικρατεί του ασθενούς κομματιού της σχέσεως -και ίσως σε αυτήν τη περίπτωση να είναι η γυναίκα- ερχόμαστε εμείς και δημιουργούμε υπεύθυνη σχέση και λέμε ότι «εσύ ο οποίος θέλεις να κάνεις μία σχέση νομιμοποίησέ την». Δημιουργούμε μια υπευθυνότητα και αυτό αντί να καταλογιστεί στα θετικά, έρχεται και γίνεται μία κριτική.
Πρέπει να σας πω ότι το σύμφωνο καλύπτει ορισμένες σημαντικές ανάγκες, όπως οι ακόλουθες: Όταν κάποιος νέος θέλει να συμβιώσει με κάποιον και δεν έχει τις δυνατότητες, έρχεται το σύμφωνο και τον βγάζει από τη μη υπευθυνότητα και τον βάζει σε ένα υπεύθυνο πλαίσιο για να λειτουργήσει. Σε πρόσωπα τα οποία έχουν κάποια ηλικία και δεν θέλουν να κάνουν έναν καινούριο γάμο έρχεται το σύμφωνο και τους λύνει αυτήν την κατάσταση. Υπάρχουν ζευγάρια τα οποία για λόγους ιδεολογίας δεν θέλουν να κάνουν γάμο. Όμως, έρχεται το σύμφωνο και τους λέει ότι «δεν θέλετε να κάνετε γάμο, αλλά να είστε υπεύθυνοι άνθρωποι να έχετε μία λογοδοσία απέναντι στη κοινωνία».
Προσωπικά εγώ πιστεύω ότι ο γάμος δεν χάνει τη σημασία την οποία είχε, έχει και θα έχει. Πιστεύω ότι και με το σύμφωνο, αλλά και με τις εξελίξεις που γίνονται ο γάμος μπαίνει σε μία βάση πιο τίμια, πιο καθαρή, πιο ξεκάθαρη. Διότι, όπως είχα την ευκαιρία να αναπτύξω και την ιστορική εξέλιξη του γάμου, παλαιότερα βλέπαμε ότι οι περισσότεροι γάμοι ήταν γάμοι συμφέροντος, οικονομικοί γάμοι που έπαιζαν ένα ρόλο, ό,τι παίζουν σήμερα οι αγορές και οι τράπεζες. Σήμερα ο γάμος δεν έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Έχει τα χαρακτηριστικά της αλληλοκατανόησης, της αμοιβαίας αγάπης, της αλληλοστήριξης και μέσα σ' αυτό το κλίμα και το πνεύμα μπορεί να οικοδομηθεί και να σταθεί.
Με βάση, λοιπόν, αυτά τα δεδομένα, πιστεύουμε ότι η όλη νομοτεχνική μας πρωτοβουλία είναι προς τη σωστή κατεύθυνση και εάν ορισμένα πράγματα δεν ρυθμίζονται, σας είπα ότι, κατά τη δική μας άποψη, πιστεύουμε ότι αυτά δεν ρυθμίζονται, διότι δεν αντικατοπτρίζουν, δεν αντανακλούν στις κοινωνικές απαιτήσεις της χώρας μας, όπως έχουν σήμερα. Με βάση, λοιπόν, αυτά θέλω να σας καλέσω να υπερψηφίσετε το σχέδιο νόμου το οποίο είναι ζυγισμένο, είναι ένα νομοσχέδιο λογικό, ένα νομοσχέδιο που κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, ένα νομοσχέδιο τολμηρό, προοδευτικό και συγχρόνως δεν έχει υπερβολές. Γι’ αυτό το λόγο, εμείς και υπερήφανοι είμαστε και ζητάμε να το ψηφίσετε.
Ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να πάρει ακόμη το λόγο η κυρία Αράπογλου για προτασσόμενη δευτερολογία.
Από τους εισηγητές θα μιλήσουν η κυρία Παπακώστα, η κυρία Τζάκρη, ο κ. Δρίτσας, ο κ. Πλεύρης και ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ο κ. Ροντούλης.
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ-ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, εγώ δεν θα πάρω το λόγο.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Εντάξει, κυρία Παπακώστα.
Θα μιλήσει τώρα η κυρία Αράπογλου για προτασσόμενη δευτερολογία για τρία λεπτά και μετά θα προχωρήσουμε στους εισηγητές και στους κοινοβουλευτικούς.
Ορίστε, κυρία Αράπογλου, έχετε το λόγο.

ΧΡΥΣΗ ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Εγώ θα ήθελα να θίξω το θέμα της τροπολογίας που έχει κατατεθεί. Από ό,τι μέτρησα, δώδεκα άνδρες και δύο γυναίκες –ακατάληπτο γιατί- καταθέτουν νύχτα, γιατί η τροπολογία έγινε τώρα γνωστή σε μας, σήμερα...

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Από την Επιτροπή έχει κατατεθεί.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Από τις 17 Οκτωβρίου έχει κατατεθεί.

ΧΡΥΣΗ ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ: Εδώ και μήνες συζητάμε, αλλά θα σας πω...
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Κυρία Αράπογλου, κατατέθηκε από τις 17 Οκτωβρίου.

ΧΡΥΣΗ ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ: Τι 17 Οκτωβρίου, κύριε Πρόεδρε; Δεν ξέραμε ότι αυτή η τροπολογία πρόκειται να γίνει αποδεκτή.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Τότε, κατατέθηκε όμως.

ΧΡΥΣΗ ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ: Εν πάση περιπτώσει, νομίζω ότι έχει γίνει πάρα πολλή συζήτηση κοινωνικά και από φορείς και από γυναικείες οργανώσεις για ένα θέμα που επρόκειτο να ενσωματωθεί στο νόμο και ξαφνικά το συζητάμε σήμερα ως τροπολογία.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Εγώ ως προς την ημερομηνία το αναφέρω.

ΧΡΥΣΗ ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, ήθελα να πω μόνο κάτι πολύ απλό, ότι αυτό το οποίο προσπαθεί η τροπολογία να επαναφέρει ανήκει στα κοινωνικά στερεότυπα ενός παρελθόντος καιρού, από αυτά που συμπεριλαμβάνονται στο πλαίσιο που η κατάργησή τους μνημονεύεται ως μία από τις σημαντικότερες εποχές για την εξέλιξη της νομοθεσίας αλλά κα τις καλύτερες στιγμές του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Κύριε Υπουργέ, πέρα από αυτά, σας παρακαλώ πάρα πολύ -γιατί θα μπορούσα να ζητήσω το λόγο ακόμα και επί προσωπικού ως γυναίκα- για τον τρόπο για τον οποίο μιλήσατε, υιοθετώντας την τροπολογία αυτή. Αυτή η τροπολογία είναι διατυπωμένη ως προτεινόμενη προσθήκη που παρέχει τη δυνατότητα στους συζύγους να προσθέτουν στο επώνυμό τους το επώνυμο του άλλου συζύγου ως προς τις έννομες σχέσεις κ.λπ. Μιλήσατε υπέρ της τροπολογίας και την υιοθετήσατε, αναφερόμενος μόνο σε γυναίκες. Αναφερθήκατε αποκλειστικά στις γυναίκες. Δεν είναι η ώρα σήμερα να μιλήσουμε για το πού έχει φθάσει η ισότητα των γυναικών. Χαιρόμαστε για τα καλά σας λόγια. Φοβάμαι, όμως, ότι ο τρόπος με τον οποίο μιλήσατε είναι και κοινωνικά αντιδραστικός και πολιτικά οπισθοδρομικός, είναι πίσω ολοταχώς και αντίκειται σε όλους τους νόμους που έχουμε ψηφίσει, ενσωματώνοντας και κοινοτικές οδηγίες περί ισότητας στον κοινωνικό και επαγγελματικό βίο.

Επιχειρηματολογήσατε πάνω από τρία λεπτά, μιλώντας μόνο για τις γυναίκες και σας παρακαλώ πάρα πολύ, εάν δεν το εννοείτε αυτό, να το διορθώσετε, διότι δεν είναι δυνατόν να μιλάτε, κάνοντας αναφορές και σε άλλες χώρες, μόνο για γυναίκες και στο δικαίωμα, στην υποχρέωση, στη δυνατότητα να πάρουν το επώνυμο του άνδρα τους.

Παρεμπιπτόντως θέλω να σας πω ότι το 60% της Βουλής των Εφήβων των γυναικών έχει γίνει στην καλύτερη περίπτωση, που είναι η παρούσα Βουλή, 16,5%. Θα ήθελα να σας πω, βέβαια, ότι το 70% αμείβονται οι γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες και πλήθος άλλων στατιστικών στοιχείων, που δεν είναι στατιστικά, είναι πολύ βαθιά, μεγάλα κοινωνικά προβλήματα και που δεν υπάρχει κανένας λόγος να αναποδογυρίζουμε την ιστορία και να επαναφέρουμε διατάξεις, οι οποίες είναι προφανές ότι θα οδηγήσουν προς τα πίσω την κοινωνία, είναι προφανές ότι δεν έχουν καμία σχέση με αυτό το οποίο ευαγγελιζόμαστε όλοι τουλάχιστον θεωρητικά περί ισότητας ανδρών και γυναικών. Σας παρακαλώ πολύ και ζητώ και από τον Πρόεδρο να το πράξει, να σας ρωτήσει εάν θέλετε να κάνετε κάποια διόρθωση στην ομιλία σας, όταν αναφερόσασταν αποκλειστικά σε γυναίκες που μπορούν να πάρουν το όνομα του ανδρός τους.
Σας ευχαριστώ.

ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ (Υπουργός Δικαιοσύνης): Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ το λόγο.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Το λόγο έχει ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Χατζηγάκης.
ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ (Υπουργός Δικαιοσύνης): Κύριε Πρόεδρε, σαφώς δεν εννοούμε μόνο τις γυναίκες. Άλλωστε, η τροπολογία το λέει μέσα. Εγώ αναφέρθηκα και στήριξα αυτήν την τροπολογία. Εάν εκ παραδρομής δεν αναφέρθηκα και στους άνδρες, βεβαίως ισχύει και για τους άνδρες. Δηλαδή, εάν ένας άνδρας θέλει να προσθέσει και το επίθετο της γυναίκας, μπορεί.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Πολύ δημοκρατία.

ΧΡΥΣΗ ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ: Έως και αυτή η παραχώρηση!

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Το λόγο έχει η κυρία Τζάκρη, προκειμένου να δευτερολογήσει.
ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: Κύριε Υπουργέ, εκτιμώ ότι η συζήτηση για το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα επί των άρθρων έχει εξαντληθεί. Έχει γίνει αναλυτική συζήτηση και στην Επιτροπή, στις δύο συνεδριάσεις της και στη συζήτηση επί της αρχής και επί των άρθρων σήμερα. Είναι κρίμα που δεν κάνατε δεκτή καμία από τις προτάσεις που σας κάναμε και για την επέκταση του συμφώνου στα ομόφυλα ζευγάρια και για τις βελτιωτικές επισημάνσεις που σας κάναμε τόσο στη συζήτηση επί των άρθρων όσο και στη συζήτηση επί της αρχής, αλλά τις απορρίψατε όλες συλλήβδην και μάλιστα Πήρα το λόγο σήμερα για να αναφερθώ στην τροπολογία αυτή που κατέθεσαν οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας -και παρ’ ελπίδα και η συνάδελφος, η κυρία Κρινιώ Κανελλοπούλου- την οποία τόσο εύκολα αποδεχθήκατε, κύριε Υπουργέ και με την οποία για μας ανοίγει μια συζήτηση, η οποία για την Ευρώπη έχει κλείσει οριστικά και αμετάκλητα, εδώ και πενήντα χρόνια και στη χώρα μας από το 1981. Κύριε Υπουργέ, από το 1981 και μέχρι σήμερα έχει επέλθει μία ισορροπία, όσον αφορά το νομικό, το κοινωνικό και το εργασιακό status των γυναικών υπέρ αυτών.
Από εκεί και πέρα εκτιμούμε ότι η τροπολογία αυτή συνιστά μια γροθιά στην κατοχυρωμένη και συνταγματικά ισότητα των δύο φύλων, αλλά αν θέλετε και εν γένει στην ισότητα των πολιτών μεταξύ τους. Εκτιμούμε ότι αυτή η τροπολογία, κύριε Υπουργέ, στερείται και πάσης άλλης σοβαρότητας. Και εξηγούμαι. Είστε όλοι νομικοί, κυρίως οι προτείνοντες αυτήν την τροπολογία. Έχετε αντιληφθεί τι επέρχεται με αυτήν την τροπολογία στις συναλλαγές; Πείτε μου ειλικρινά, με πόσα επώνυμα θα επιζητά κάποιος τη σύζυγο στις συναλλαγές; Με το επώνυμο του πρώτου, με το επώνυμο του δεύτερου ή με το επώνυμο του τρίτου συζύγου που μπορεί να το κρατά, εφόσον είναι και αποθανών, όπως αναφέρουν οι συνάδελφοι στην τροπολογία που κατέθεσαν;
Δεν είναι δυνατόν, κύριε Υπουργέ, εκτιμούμε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ., ο γάμος ή αν θέλετε μία συναισθηματική στιγμή μέσα σε αυτόν, να επιφέρει αλλαγές στο κοινωνικό, στο επαγγελματικό και στο οικονομικό, αν θέλετε, status των γυναικών. Καταλάβαμε ότι δυστυχώς αυτό αφορά περισσότερες γυναίκες, γιατί μόνο σε αυτές αναφερθήκατε, κύριε Υπουργέ. Θέλουμε, όμως, να σας πούμε ότι καμία γυναίκα δεν έχει σήμερα την ανάγκη να επικαλεσθεί το επώνυμο του συζύγου της, για να αποτελεί μία αυθύπαρκτη προσωπικότητα στην κοινωνία. Έχουμε την άποψη και σας ζητούμε να μην επιστρέψετε τόσο γρήγορα -γιατί εκτιμούμε ότι επαναφέρατε σήμερα φαντάσματα του παρελθόντος- στο παρελθόν, τουλάχιστον όχι με αυτόν τον πρόχειρο τρόπο και σας ζητούμε να την πάρετε πίσω, γιατί εκτιμούμε ότι είναι ένα πισωγύρισμα και σε κάθε περίπτωση ξεκαθαρίζουμε ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. καταψηφίζει κατηγορηματικά την τροπολογία αυτή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Το λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Δρίτσας.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΡΙΤΣΑΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Θέλω και εγώ ακριβώς να συνηγορήσω και να προσυπογράψω, να συμφωνήσω κατά κεραία και με όσα είπε η κυρία Αράπογλου και με όσα είπε η κυρία Τζάκρη. Και να προσθέσω ότι πράγματι νύκτωρ είναι η διαδικασία της εισαγωγής. Το ότι έχει 17 Οκτωβρίου ημερομηνία, κύριε Πρόεδρε, τυπικά καλύπτει, αλλά μην ξεχνάτε ότι από την προηγούμενη βδομάδα κιόλας είχαμε συνεδρίαση επ’ αυτού του νομοσχεδίου, επί της αρχής. Δεν ήρθε η τροπολογία να μας κοινοποιηθεί. Έπρεπε να την αναζητήσουμε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Όχι, κύριε Δρίτσα, δεν έχετε δίκιο σ’ αυτό. Εγώ στέκομαι στο διαδικαστικό, όχι επί της ουσίας. Διανέμονται και οι Βουλευτές που ενδιαφέρονται, όπως έκανα και εγώ…
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΡΙΤΣΑΣ: Για το διαδικαστικό τυπικά έχετε δίκιο, αλλά ξέρετε πολύ καλά ότι υπάρχει ένας τρόπος κοινοποίησης και δημοσιοποίησης των τροπολογιών, ώστε εύκολα να καθίστανται γνωστές σε όλα τα κόμματα και σε όλους τους Βουλευτές. Αντίθετα, θα έλεγα ότι το γεγονός πως μόλις τώρα το απόγευμα ήρθε στα χέρια μας αυτή η τροπολογία, καθιστά ύποπτη αυτή τη διαδικασία.
Πέραν αυτού -γιατί αυτό είναι επί της διαδικασίας- δεν είναι δυνατόν, κύριε Υπουργέ, τόσο εύκολα να εντάσσεται σε ένα νομοσχέδιο, όταν απορρίψατε τη συζήτηση για την ονοματοδοσία, το διάλογο με όλον τον κόσμο, όταν ήδη είχατε προκαλέσει αντιδράσεις για τους αρχικούς σχεδιασμούς, διά της διαδικασίας αυτής και από το παράθυρο να εισάγετε πράγματι αυτή τη ρύθμιση, την οποία εσείς ήδη αποσύρατε από το αρχικό νομοσχέδιο, λόγω των αντιδράσεων όλων των συλλόγων, δικαιωμάτων των ανθρώπων, δικαιωμάτων των γυναικών. Και μάλιστα, χωρίς επιχειρηματολογία.
Υπάρχει ένα μείζον ζήτημα. Μια τροπολογία καλύπτει ανάγκες κοινωνικών ομάδων, έστω και ενός ανθρώπου, αν θέλετε. Ποιος τη ζητά από την ελληνική κοινωνία αυτή τη ρύθμιση; Ποιος φαλλοκράτης άντρας θέλει να καθυποτάξει τη σύζυγό του ή να τη χρησιμοποιήσει σε τέτοιου είδους διαδικασίες; Ποιος είναι αυτός εν πάση περιπτώσει; Διότι το ότι είναι ανδροκρατικό, πράγματι ορθώς εντοπίστηκε από τον τρόπο που και είναι συνταγμένη η προτεινόμενη τροπολογία, αλλά και με τον τρόπο που μίλησε και ο εισηγητής της και παρασύρθηκε και ο Υπουργός. Για άρρενες μιλάτε. Για άρρενες! Και για προνομιακή επιβολή αρρένων επί θηλέων. Είναι προφανές.
Από εκεί και πέρα, πώς είναι δυνατόν να στοιχειοθετηθεί ότι έτσι διευκολύνονται οι συναλλαγές, όταν είναι ηλίου φαεινότερον ότι έτσι οι συναλλαγές γίνονται ένα μπέρδεμα άνευ προηγουμένου, με δεδομένο ότι ούτε οι επιχειρήσεις είναι αιώνιες, ούτε οι γάμοι είναι αιώνιοι. Στη δε περίπτωση της χηρείας και του θανάτου ενός εκ των επιζώντων, εκεί έρχεται η κορύφωση του παραλογισμού. Δηλαδή, το κύριο επιχείρημα, η αποκατάσταση των συναλλαγών, η διευκόλυνσή τους, είναι μπούμερανγκ, είναι το εντελώς αντίθετο. Ποιος το ζητά από την κοινωνία; Ποιος το έχει ανάγκη; Πού βρίσκεται η αιτιολογία, εκτός από έναν άκρατο συντηρητισμό, ο οποίος εν πάση περιπτώσει πρέπει να ανακοπεί;
Κύριε Πρόεδρε, σταματώ εδώ γι’ αυτό το θέμα, διότι υπάρχει και το μείζον θέμα των φυλακών. Κύριε Υπουργέ, η μεγαλύτερη στον κόσμο απεργία πείνας εξελίσσεται και πρέπει αυτό να το αντιληφθούμε όλοι και πρώτος απ’ όλους εσείς. Η άρνηση λήψης συσσιτίου, δεδομένων των αντικειμενικών συνθηκών, οδήγησε σε απεργία πείνας. Διότι αλλιώς δεν μπορούν οι άνθρωποι, δεν έχουν χρήματα, από πού να πάρουν κ.λπ. Και έχουμε τη μεγαλύτερη απεργία πείνας στην ιστορία της ανθρωπότητας σε όλον τον κόσμο. Και έχουμε το Κεντρικό Συμβούλιο Φυλακών, όπως πληροφορούμαι, να εισηγείται την πλέον υποβαθμισμένη λήψη μέτρων προς αυτήν την κατεύθυνση. Δεν έχω το χρόνο να αναλύσω τις πληροφορίες μου, αλλά εν πάση περιπτώσει έχετε ήδη δείξει μια γενναιότητα, μια ευαισθησία και μια σωστή σκέψη σε αυτό το θέμα. Συνεχίστε την, αναβαθμίστε την, χρειάζονται τολμηρές και γενναίες αποφάσεις και όχι μόνο νομοθετικές. Και πολιτικές και διοικητικές παρεμβάσεις άμεσα. Ο χρόνος δεν είναι υπέρ της σωστής αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος και ούτε υπέρ υμών, κύριε Υπουργέ, προς αυτήν την κατεύθυνση. Έχω πλήρη εμπιστοσύνη ότι τα κριτήριά σας είναι στη σωστή κατεύθυνση. Το έζησα, συζητήσαμε μαζί σας και σας τιμά αυτό. Μην αφήσετε η πραγματικότητα να ακυρώσει τις δικές σας επιθυμίες ή κάποιους άλλους που λειτουργούν προς εντελώς αντιδραστικές και κατασταλτικές κατευθύνσεις.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Κύριε Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε μισό λεπτό ακόμη να ολοκληρώσω για το συζητούμενο νομοσχέδιο.
Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τη βασική αρχή. Τα δικαιώματα θεσμοθετούνται για να τα ασκήσουν αυτοί που τα έχουν ανάγκη. Και αυτοί που τα έχουν ανάγκη, συνήθως είναι μειοψηφίες. Εάν δεν ισχύει αυτό, τότε η έννοια του δικαιώματος φαλκιδεύεται από τη ρίζα του. Δεν μπορούμε να επικαλούμεθα πλειοψηφίες για τη ρύθμιση δικαιωμάτων τακτοποίησης οικονομικών σχέσεων για ζευγάρια που συζούν ομόφυλα ή ετερόφυλα και προς αυτήν την κατεύθυνση. Δεν είναι δυνατόν να μείνει χωρίς ρύθμιση ένα τέτοιο δικαίωμα. Στους δε ετερόφυλους με αυτόν τον δειλό τρόπο, δεν κατοχυρώνετε πραγματικά την επιλογή της συμβίωσης. Οι άνθρωποι εάν θέλουν την κάνουν, εάν δεν θέλουν δεν την κάνουν.
Ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Ευχαριστούμε, κύριε Δρίτσα.
ΠΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, το λόγο παρακαλώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Κύριε Παναγιωτόπουλε, να προηγηθεί ο κ. Πλεύρης, αν δεν έχετε αντίρρηση;
ΠΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Βεβαίως.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Ο κ. Πλεύρης έχει το λόγο.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Επειδή είμαι και ένας απ’ αυτούς που έχουν υπογράψει αυτήν την τροπολογία και για να μην δημιουργείτε εντυπώσεις, εμφανέστατα η τροπολογία απευθύνεται για όλους τους ανθρώπους. Δεν λέει ότι η γυναίκα υποχρεούται ή αυτή μόνο θα προσθέτει το επώνυμο του άντρα της. Λέει, για όλους όσους είναι σε γάμο κοινωνία, για τα δύο φύλα, μπορεί όποιο επιθυμεί να προσθέσει στο επώνυμό του το επώνυμο του ή της συζύγου. Συνεπώς, ούτε εγώ θα το βάλω, ούτε εσείς θα το βάλετε, αλλά υπάρχει μια μεγάλη κατηγορία ανθρώπων που θέλει να το βάλει.
ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: …(δεν ακούστηκε).
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Μισό λεπτό. Όσο μεγάλη κατηγορία είναι αυτοί που θέλουν το Σύμφωνο Συμβίωσης που δεν υπάρχει καμιά κοινωνική υποχρέωση και ανάγκη.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΡΙΤΣΑΣ: …(δεν ακούστηκε).
(ML)





ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Μισό λεπτό μην με διακόπτετε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Κύριε Δρίτσα μην διακόπτετε. Αφήστε τον να πει τις απόψεις του ελεύθερα.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Αυτή τη στιγμή κύριε Πρόεδρε εδώ πέρα το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. μιλούν για το δικαίωμα του ανθρώπου στον σεξουαλικό προσανατολισμό, στη σεξουαλική επιλογή και δεν αναγνωρίζουν το δικαίωμα του ελεύθερου ανθρώπου να αποφασίζει εάν θα προσθέσει στο όνομά του ένα όνομα; Δηλαδή αυτός ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να επιλέγει σύντροφο, είναι ελεύθερος να επιλέγει σεξουαλική ζωή και δεν είναι ελεύθερος, εάν το επιθυμεί και συνδέεται έντονα με ένα πρόσωπο…
(Θόρυβος, διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
Άλλωστε ο αρχηγός σας, εννοώ αυτός που ίδρυσε το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ο Ανδρέας Παπανδρέου, την Μαργαρίτα δεν ακούω να την λέει κανένας Μινέικο, Παπανδρέου την λέει. Τη Δήμητρα – Λιάνη, την λένε Παπανδρέου…
ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: Έτσι λέτε…
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: … και πολλές συνάδελφοί σας κάνουν καριέρα με τα επώνυμα των ανδρών τους.
ΠΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Το πατρικό της Μαργαρίτας Παπανδρέου είναι Τσαντ.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Ναι, σωστά. Δεν την λένε λοιπόν Τσαντ αλλά Παπανδρέου. Και πολλές συνάδελφοί σας σήμερα που μιλάμε χρησιμοποιούν και το όνομα του άνδρα τους. Και ο Βάρναλης πήρε το επώνυμο της συζύγου του.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΡΙΤΣΑΣ: Ήταν ο Βάρναλης όμως.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Αυτή τη στιγμή εδώ έρχεται μια τροπολογία που είναι μέσα στα πλαίσια της ελευθερίας της ανάπτυξης της προσωπικότητας του ανθρώπου. Σήμερα, εάν κάποιος πάει και αλλάξει το όνομά του, δεν του αρέσει και μπορεί να ακολουθήσει μια διαδικασία να αλλάξει ακόμα και το όνομά του, είναι δυνατόν να του το απαγορεύουμε με κάτι φοβικά σύνδρομα που υπάρχουν ακόμα; Δεν αναφέρεται για κάποιο φίλο. Ποιος φοβάται; Άκουσα ότι φαλλοκρατικά σύνδρομα επιβάλλουν στις γυναίκες. Δηλαδή εάν μια γυναίκα, θέλει μετά το θάνατο της συζύγου της, να έχει δίπλα στο επώνυμό της και το επώνυμο του συζύγου της ή το αντίθετο, ένας σύζυγος να θέλει να έχει και το επώνυμο, όχι μόνο στις κοινωνικές σχέσεις, και στις έννομες σχέσεις…
(Θόρυβος, διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Σας παρακαλώ κυρίες συνάδελφοι μην διακόπτετε. Μην επιτίθεστε στους άνδρες.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Γιατί θέλετε να το απαγορεύσετε; Που είναι το κακό;
ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: Το έχουμε αναλύσει αυτό, το έχουμε συζητήσει.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Σας παρακαλώ!
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Τριάντα χρόνια πίσω κύριε Πρόεδρε είναι αυτοί που δεν έχουν καταλάβει ότι έχουμε ισότητα και φοβούνται κάθε τι που έρχεται λες και βλάπτει την ισότητα. Εδώ αναφέρει πουθενά η γυναίκα; Και τα δύο φύλα αναφέρει. Ποιο είναι το φοβικό σύνδρομο; Τι φοβάστε δηλαδή; Ότι ξαφνικά μετά τους γάμους όλες οι γυναίκες θα πηγαίνουν να παίρνουν το επώνυμο του άντρα τους; Αυτό είναι φοβικό σύνδρομο. Αυτό είναι ότι δεν έχετε συνειδητοποιήσει την ισότητα.
Επί του νομοσχεδίου κύριε Υπουργέ. Θέλω μια τοποθέτηση, γιατί είστε και έγκριτος νομικός. Αυτή τη στιγμή -εγώ σας έθεσα κάτι από την αρχή- θεωρείτε ότι εάν εφαρμοστεί το σύμφωνο συμβίωσης για τους ετερόφυλους, θα υπάρξει δικαστήριο, εθνικό ή το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που δεν θα επιτρέψει την εφαρμογή του και στα ομόφυλα ζευγάρια;
ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ (Υπουργός Δικαιοσύνης): Τοποθετήθηκα.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Θέλω να τοποθετηθείτε κύριε Υπουργέ, γιατί ξέρω ότι είστε έντιμος και επειδή ξέρετε ότι θα εφαρμοστεί, σας έχω κατηγορήσει για μια «πολιτική δειλία» -είναι βέβαια άκομψος ο όρος- ότι κατά βάση θέλετε να το φέρετε και για τα ομόφυλα ζευγάρια και απλώς ανοίγετε την πόρτα να το κερδίσουν δικαστικά. Έτσι δεν αναλαμβάνετε πολιτικό κόστος. Θα ήθελα όμως τη νομική σας τοποθέτηση. Θεωρείτε ότι δεν θα το κερδίσουν στα δικαστήρια; Γιατί για μας αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα.
Με αυτό το νομοσχέδιο κύριε Υπουργέ ανοίγετε την κερκόπορτα προκειμένου να εφαρμοστεί σύμφωνο συμβίωσης στην Ελλάδα και στα ομόφυλα ζευγάρια, πράγμα που δεν θα υπήρχε σε καμία περίπτωση για το γάμο, γιατί δεν θα μπορούσε κανένα ευρωπαϊκό δικαστήριο ή κανένα άλλο δικαστήριο, να επιβάλλει το γάμο.
Κάτι τελευταίο. Δεν μας δώσατε μια απάντηση στο θέμα τυχόν χρησιμοποίησης αυτού του συμφώνου για να πάρουν άδεια παραμονής αλλοδαποί εδώ. Είναι ένας εύκολος τρόπος -εικονικά μ΄ ένα εξώδικο χωρίζουν ουσιαστικά- να «καταληστέψουν» τα δημόσια ταμεία με εικονικά σύμφωνα συμβίωσης, απλώς και μόνο για να μεταφέρονται συντάξεις, ασφαλιστικά δικαιώματα και ο,τιδήποτε. Είναι ρυθμίσεις που θα τις αντιμετωπίσουμε αργότερα και θα εκτίθεσθε εσείς γιατί δεν έχετε προβλέψει περιπτώσεις που πραγματικά να είναι άκυρο το σύμφωνο συμβίωσης σε τέτοιους είδους κραυγαλέα φαινόμενα.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑ.Ο.Σ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Ευχαριστούμε τον κ. Πλεύρη.
ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ (Υπουργός Δικαιοσύνης): Κύριε Πρόεδρε, για ένα λεπτό το λόγο παρακαλώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Ορίστε κύριε Υπουργέ έχετε το λόγο.
ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ (Υπουργός Δικαιοσύνης): Το τελευταίο δεν ισχύει, διότι τα κληρονομικά και τα ασφαλιστικά δεν ρυθμίζονται με το σύμφωνο. Επομένως δεν ισχύει. Όσον αφορά δε αυτό που είπατε για τα δικαστήρια, σας απάντησα την περασμένη φορά. Η Βουλή νομοθετεί με βάση τα δεδομένα. Αν τα δικαστήρια αποφασίσουν…
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Τι πιστεύετε σαν νομικός κύριε Υπουργέ;
ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ (Υπουργός Δικαιοσύνης): Το τι πιστεύω εγώ και ποια είναι η δικιά μου βούληση δεν νομίζω να παίζει ρόλο εδώ. Εδώ είναι τι νομοθετούμε, τι πρακτικά φέρνουμε προς συζήτηση.
Στα θέματα των δικαιωμάτων τα είπατε πολύ ωραία και συμφωνώ. Θέλω να προσθέσω ότι στο προοδευτικό και στο αναχρονιστικό παίζουν ρόλο οι συνθήκες και ο χρόνος. Πράγματι όταν έγινε η ρύθμιση για τις γυναίκες πριν από τριάντα χρόνια, ήταν μια προοδευτική ρύθμιση. Ήταν μια σωστή ρύθμιση διότι πράγματι η θέση της γυναίκας ήταν υποβαθμισμένη και ο νομοθέτης εύλογα, δίκαια ήρθε για να την προστατεύσει και έκανε εκείνη τη ρύθμιση. Σήμερα όμως η γυναίκα δεν είναι η γυναίκα του ’60. Επομένως μην συγχέουμε το φεμινιστικό κίνημα του ’60 με το 2010. Είναι τελείως διαφορετικά τα πράγματα. Επομένως ορθώς το τοποθετήσατε και κάνουμε δεκτή την τροπολογία, διότι είναι μια τροπολογία η οποία είναι προοδευτική και ρυθμίζει σχέσεις του 2010 και όχι του 1960.
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Λέμε για ήπια αντιπαράθεση μεταξύ γυναικών και ανδρών, αλλά εγώ βλέπω ότι προκύπτει θέμα κοινοβουλευτικής συμβίωσης μεταξύ γυναικών και ανδρών. Και πρέπει να αναζητήσουμε έναν τρόπο εμείς να συμβιώσουμε.
ΠΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν είναι μεταξύ γυναικών και ανδρών, είναι άλλα θέματα…

ΧΡΥΣΗ ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ: Οι Βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ. θέλουν να πάρουν το όνομα της συζύγου τους…

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Κυρία Αράπογλου, εγώ ως Προεδρεύων θέλω να διασφαλίσω την κοινοβουλευτική συμβίωση, ανδρών και γυναικών. Τα υπόλοιπα είναι άλλη ιστορία.
Ο κ. Ροντούλης έχει το λόγο.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ πολύ κύριε Πρόεδρε.
Όσον αφορά το θέμα της τροπολογίας, για το επώνυμο του συζύγου, νομίζω ότι η επιχειρηματολογία τόσο του κ. Μπούγα, όσο και του κ. Πλεύρη, αλλά και του αξιότιμου κύριου Υπουργού, ήταν καταλυτική. Φαίνεται οι συνάδελφοι δεν διαβάζουν, διότι λέει «με συμφωνία των συζύγων ο καθένας από αυτούς μπορεί να προσθέτει στο επώνυμό του το επώνυμο του άλλου». Όλα τα άλλα τώρα είναι πομφόλυγες. Προσπαθούν να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Έρχομαι τώρα στο σύμφωνο. Κύριε Υπουργέ, εκτίμησή μας είναι -μπορεί να διαψευστούμε από τη ζωή, μπορεί να επαληθευτείτε εσείς- ότι ο αριθμός των μονογονεϊκών οικογενειών θα εκτιναχθεί. Αυτό όμως θα το δούμε, θα το αποδείξει η ίδια η ζωή. Θέλω όμως να εμπλουτίσω τον προβληματισμό σας στο εξής σημείο. Το έθεσε ακροθιγώς και ο κ. Πλεύρης πριν. Ξέρετε ότι υπάρχουν κάποια επιδόματα –εγώ το θέτω ως προβληματισμό και θέλουμε μια ξεκάθαρη απάντηση επί αυτού- τα λεγόμενα πολυτεκνικά επιδόματα, τα οποία τα παίρνουν και οι τρίτεκνες οικογένειες. Ξέρετε τι λένε στο πεζοδρόμιο; Έγινα κοινωνός αυτού του πράγματος. Λένε κάποιοι «δεν θα κάνουμε γάμο, δεν θα κάνουμε πολιτικό γάμο, θα προχωρήσουμε σε ένα σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης προκειμένου να παίρνουμε τα τριτεκνικά ή πολυτεκνικά επιδόματα». Πως απαντάτε σε αυτό το ενδεχόμενο; Αποκλείεται; Υπάρχει αυτή η προοπτική; Διότι αν δείτε τις διατάξεις –και αναφέρομαι στις διατάξεις που αφορούν τα τριτεκνικά και πολυτεκνικά επιδόματα- θα δείτε ότι δίνονται ακόμα και εκτός γάμου. Φανταστεί λοιπόν τώρα κάποιος να έρθει και να πει ότι «υπάρχει σύμφωνο ελεύθερης συμβιώσεως, έχουμε οργανώσει μια τρίτεκνη ή μια πολύτεκνη οικογένεια και διεκδικούμε τα επιδόματα». Τι θα κάνετε σ’ αυτή την περίπτωση; Εμείς είμαστε υπέρ στο να τα δώσετε, αλλά δεν μπορεί να επικαλείσθε δημοσιονομικές δυσκολίες από τη μια πλευρά και από την άλλη να εμφανίζεσθε γαλαντόμοι σε ανθρώπους που θα αποσκοπούν σε αυτό το πράγμα.
Άρα βλέπετε ότι όταν έχουμε να κάνουμε με ζητήματα οικογενειακού δικαίου, πάμε και σε διάφορες άλλες ατραπούς.
Για να καταλήξω κύριε Πρόεδρε, αναφέρομαι και πάλι κύριε Υπουργέ στις μονογονεϊκές οικογένειες. Ως δεύτερη γραμμή άμυνας θα πρέπει να δούμε τα ζητήματα που αναφύονται. Δηλαδή ζητήματα τόπου διαμονής παιδιών, διατροφές, γονική μέριμνα, επιμέλεια και όλα αυτά. Γιατί το λέω αυτό; Διότι θα περίμενα από εσάς, έναν έγκριτο νομικό και άνθρωπο, θα έλεγα, να προχωρήσετε σε ουσιαστικές ρυθμίσεις που θα ανακούφιζαν τόσο στο ζήτημα της διατροφής όσο και σε διάφορα άλλα ζητήματα τις μονογονεϊκές οικογένειες.


Να σας πω μόνο το εξής και είναι και πρόταση του ΛΑΟΣ. Δεν θα πρέπει επιτέλους να προχωρήσουμε στο λεγόμενο οικογενειακό δικαστή, στο λεγόμενο οικογενειακό δικαστήριο; Διότι εν μέσω συναλλαγματικών και κλοπών κάποιοι δικαστές που δεν έχουν και τη δέουσα παιδεία καλούνται να αποφασίσουν για το μέλλον παιδιών και οικογενειών που δεν τα γνωρίζουν καν.
Άρα λοιπόν, δεν θα έπρεπε να προχωρήσει η πολιτεία σε θεσμοθέτηση ενός οικογενειακού δικαστή με την ανάλογη εκπαίδευση προκειμένου μέσα από την εκπαίδευσή του αυτή να απονέμει και σωστά τη δικαιοσύνη; Το λέω αυτό γιατί γνωρίζετε καλύτερα από τον καθένα ότι τα δικόγραφα κύριε Υπουργέ, βρίθουν ανακριβειών, για να μην πω ανυπόστατων κατηγοριών και υπάρχουν ψευδομάρτυρες και χίλια δύο πράγματα. Όλα αυτά ταλαιπωρούν τις οικογένειες, ταλαιπωρούν τα παιδιά. Αναφέρομαι σε μονογονεϊκή οικογένεια που προκύπτει μετά από περιπτώσεις διαζυγίου και όλα αυτά.
Άρα λοιπόν, πρότασή μας είναι ότι εάν όχι σ' αυτό, σε ένα μετέπειτα νομοσχέδιο θα πρέπει να δούμε αυτή την προοπτική. Και νομίζω ότι αν δεν κάνω λάθος, δεν θυμάμαι ακριβώς το νόμο, αν είναι ο 2447/96, προνοεί για τέτοιου είδους πράγματα. Άρα θα πρέπει να περάσουμε στο θεσμό του οικογενειακού δικαστηρίου, του οικογενειακού δικαστή.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΟΥΓΑΣ: Κοινωνική υπηρεσία στην έδρα κάθε Πρωτοδικείου.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Μου δίνει λοιπόν, το έναυσμα και ο εξαίρετος συνάδελφος κ. Μπούγας να πω και το εξής: Θα μπορούσαμε να θεσμοθετήσουμε –και είναι και αυτό μια δεύτερη πρόταση του ΛΑΟΣ- μια επιτροπή οικογενειακών υποθέσεων που θα λειτουργεί σε προδικαστικό επίπεδο. Δηλαδή θα ερευνά την κοινωνικοοικονομική κατάσταση της οικογένειας προκειμένου να δίνει τις πληροφορίες στον οικογενειακό δικαστή, θα μπορεί να παρακολουθεί την υλοποίηση των αποφάσεων του οικογενειακού δικαστηρίου γιατί και εκεί είναι ένας άλλος τομέας που χωλαίνουμε και όλα αυτά να δίνουν μια αίσθηση απονομής του πρέποντος δικαίου στην οικογένεια αλλά κυρίως θα δίνουν την αίσθηση της εξασφάλισης του μέλλοντος των παιδιών, συνεπώς και του μέλλοντος της κοινωνίας μας. Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Το λόγο έχει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Παναγιωτόπουλος με την αγόρευση του οποίου ολοκληρώνεται και η συζήτηση.
ΠΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Λίγες νομίζω αυτονόητες επισημάνσεις, μετά τα όσα έχουν ειπωθεί κατά τη συζήτηση αυτού του πάρα πολύ σημαντικού νομοσχεδίου.
Νομίζω ότι δεν υπερέβαλε ούτε κατά ένα χιλιοστό ο Υπουργός κ. Χατζηγάκης όταν το χαρακτήρισε ένα πραγματικά προοδευτικό νομοσχέδιο το οποίο αποτελεί προϊόν διαλόγου με την κοινωνία, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί μία ανταπόκριση σε αιτήματα της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.
Δεν θέλω να στενοχωρήσω τους συναδέλφους του ΠΑ.ΣΟ.Κ ή των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης , ιδιαιτέρως του ΠΑ.ΣΟ.Κ που πήραν το λόγο, αλλά εγώ αντιλαμβάνομαι, λέω ότι το ενδιαφέρον τους είναι ειλικρινές, για την τύχη των γυναικών σήμερα τόσο σε επίπεδο οικογενειακού δικαίου όσο και σε σχέση με τα πολιτικά, αλλά και κοινωνικά τους δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στην εργασία για παράδειγμα ή το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή σύνταξη κύριε Πρόεδρε.
Θέλω όμως να τους θυμίσω ότι το ενδιαφέρον των κυβερνήσεων και μιλάω για τις κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν ήταν ανάλογο ή του ιδίου μεγέθους ή της ιδίας εντάσεως με το ενδιαφέρον που εμφανίστηκε και εκδηλώνουν οι κυρίες και οι κύριοι συνάδελφοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ σήμερα που βρίσκονται στην Αντιπολίτευση. Να θυμίσω ότι μια από τις βαρβαρότερες ρυθμίσεις των κυβερνήσεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ και μιλώ πάντα για τις κυβερνήσεις των ψευδοεκσυγχρονιστών σε βάρος των γυναικών ήταν ένα καθεστώς το οποίο ήλθαν οι κυβερνήσεις Καραμανλή το καλοκαίρι του 2005 με το νόμο 3385 να το εξαλείψουν. Δηλαδή επί των ημερών του ΠΑ.ΣΟ.Κ κάτω των 40 η οποία έχανε τον άνδρα της, βρισκόταν σε μία αιφνιδιαστική χηρεία έπαιρνε τη σύνταξη για δύο έως τρία χρόνια, στη συνέχεια διεκόπτετο η συνταξιοδότηση και άρχιζε εκ νέου μετά το 60ο έτος.
Όταν το είχα θέσει στη Βουλή ως Βουλευτής Αντιπολίτευσης πήρα την απάντηση από Υπουργό της τότε κυβέρνησης , μα νέα γυναίκα είναι να βγει να δουλέψει! Που να βγει να δουλέψει; Σε ένα εργασιακό και σε ένα κοινωνικό περιβάλλον με 23% και 25% γυναικεία ανεργία που μας κατέλειπαν το Μάρτιο του 2004; Και ήλθε η Κυβέρνηση Καραμανλή ενεργοποιώντας στην πράξη το ενδιαφέρον της για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των Ελλήνων και θεσμοθέτησε –και είναι τιμή μου που ήμουν ο Υπουργός που το έφερε και το ψήφισε στη Βουλή- με το νόμο 3385 ότι αδιαλείπτως δεν θα διακόπτεται η συνταξιοδότηση, γιατί κανείς δεν μπορούσε να απαντήσει αξιόπιστα σε αυτές τις γυναίκες από το 40ο ‘έτος ή λίγο πιο κάτω που δοκίμαζαν αυτή την άγρια απώλεια του συζύγου, τον αδόκητο θάνατο, τον αιφνιδιαστικό, τον ξαφνικό, τι θα έκαναν μέχρι το 60ο έτος, πώς θα μεγάλωναν παιδιά, πως θα μπορούσαν να βιοποριστούν οι ίδιες.
Όψιμο λοιπόν, το ενδιαφέρον. Εγώ θεωρώ ότι είναι ειλικρινές, αλλά θα έπρεπε να είχε ενεργοποιηθεί τότε που οι κυβερνήσεις της ψευδοσοσιαλιστικής και ψευδοεκσυγχρονιστικής βαρβαρότητας είχαν τα ινία της διακυβέρνησης του τόπου.
Τώρα τι θα γίνει με τα ομόφυλα ζευγάρια. Υπάρχει ασφαλώς ένα θέμα. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να μιλάμε για γάμο. Ο γάμος έχει ένα συγκεκριμένο θρησκευτικό και κοινωνικό περιεχόμενο το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αντιστοιχηθεί με το όποιο καθεστώς συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών. Ωστόσο κάτι πρέπει να υπάρξει.
Είμαι βέβαιος ότι στα πλαίσια των ομάδων εργασίας και του διαλόγου με τους κοινωνικούς φορείς και τις κοινωνικές ομάδες και κατηγορίες η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, γνωρίζω το ενεργό ενδιαφέρον και τον πολιτικό προβληματισμό του Υπουργού του κυρίου Χατζηγάκη, θα προχωρήσει στη διερεύνηση αυτού του πεδίου για να δημιουργηθεί ένα καθεστώς εγγυημένο από το νόμο το οποίο θα δίνει τη δυνατότητα στο μέλλον και στα ομόφυλα ζευγάρια να αντλούν κληρονομικά και άλλα δικαιώματα .Δε μπορεί να είναι όμως καθεστώς γάμου.
Και έρχομαι στην επίμαχη τροπολογία.
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να πω, θα διαφωνήσω ότι υπήρξε κοινοβουλευτική σύγκρουση ανδρών και γυναικών. Πρέπει να σας πω ότι εδώ και πολύ καιρό στο πολιτικό μου γραφείο ως Βουλευτής της Β’ Αθηνών, μιας, ίσως της μεγαλυτέρας, όντως της μεγαλυτέρας εκλογικής περιφέρειας της Ελλάδος και μιας από τις μεγαλύτερες εκλογικές περιφέρειες της Ευρώπης, πάνω από 1,5 εκατομμύρια εκλογείς …
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Η οποία κάποτε πρέπει να πάψει να είναι τόσο μεγάλη.
ΠΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτό να το κουβεντιάσουμε κύριε Πρόεδρε, θέλει πολύ συζήτηση. Αλλά θέλω να σας πω ότι γίνομαι αποδέκτης διαμαρτυριών Ελληνίδων οι οποίες μου λένε πήγα με τα παιδί μου να περάσω στην Αμερική και δημιουργήθηκε θέμα. «Γιατί κυρία μου συνοδεύετε αυτά τα ανήλικα και τι σχέση έχετε με αυτά τα ανήλικα; Αποδείξτε ότι είστε μητέρα τους». ΄Άλλο όνομα είχε η σύζυγος, άλλο όνομα είχαν τα ανήλικα. Είναι μία από τις εμπλοκές που παρατηρείται.
Να σας πω και κάτι άλλο. Εδώ δε μιλάμε για καμιά ρύθμιση αναγκαστικού δικαίου. Εδώ μιλάμε για το δικαίωμα της επιλογής. Είναι το δικαίωμα της επιλογής υψίστη έκφραση του κράτους δικαίου στον 210 αιώνα; Είναι το δικαίωμα της επιλογής και η αποκατάσταση του δικαιώματος αυτού σε όλα τα πεδία της κοινωνικής συμπεριφοράς και δραστηριότητας ο ακρογωνιαίος λίθος της πολιτικής συμπεριφοράς κάθε προοδευτικού ανθρώπου, κάθε προοδευτικού Έλληνα και Ελληνίδας και εν πάση περιπτώσει ενός προοδευτικού πολιτικού συστήματος που νομοθετεί και επηρεάζει επί τα βελτίω τη ζωή του Έλληνα και της Ελληνίδας; Αυτή είναι η αλήθεια. Μιλάμε λοιπόν, για την κατοχύρωση του δικαιώματος της επιλογής.
Όταν το έθεσα αυτό ως επιχείρημα σε συναδέλφους σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μου είπαν: Ά, μα δεν ξέρεις τι θα γίνει στο παρασκήνιο; Ο φαλλοκράτης άνδρας θα ασκήσει με θεμιτά και αθέμιτα μέσα την πίεσή του, η πεθερά θα εξαναγκάσει και θα εκβιάσει την κακομοίρα την γυναίκα να το αποδεχθεί ! Μα, αν δεχόμαστε ότι τον 21ο αιώνα επιτρέπουμε στην ελληνική οικογένεια να ασκείται τέτοιου είδους βία σε βάρος των γυναικών να κλείσουμε τη Βουλή και να πάμε σπίτι μας. Δεν έχουμε λόγο ύπαρξης κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Να καταργήσουμε και τα κόμματα και την έννομη τάξη και το Σύνταγμα και το Κοινοβούλιο και να πάμε σπίτι μας, να καταλυθεί το ελληνικό κράτος και ό,τι συμβολίζει αυτό και η ελληνική πολιτειακή τάξη.
Νομίζω ότι αυτοί που τα ισχυρίζονται αυτά προσβάλουν την ελληνική οικογένεια, προσβάλουν την Ελληνίδα όταν την θεωρούν παρακολούθημα, άθυρμα, μόνιμο θύμα και ρυμουλκούμενο της βίας της οικογένειας και του συζύγου. Δεν είναι αυτή η ελληνική οικογένεια στον 21ο αιώνα. Μπορεί να είχαμε τέτοια κρούσματα ή ψήγματα τέτοιου είδους συμπεριφορών πριν από σαράντα ή πενήντα χρόνια.

Δεν δέχομαι να προσβάλλεται η ελληνική οικογένεια κατ’ αυτόν τον τρόπο. Δεν υπάρχουν τέτοια φαινόμενα στην ελληνική οικογένεια, σε επίπεδο, επιτρέψτε μου να πω, μέσου όρου. Αν υπάρχουν κάποιες ακραίες συμπεριφορές, έρχεται ο νομοθέτης, έρχεται ο κοινωνικός λειτουργός, έρχεται η πολιτεία και παρεμβαίνει και βάζει τα πράγματα στη θέση τους.
Γι’ αυτό θεωρώ και συγχαίρω τον κύριο Υπουργό που δέχθηκε με θάρρος την τροπολογία αυτή, παρόλο που ξέρω ότι του ασκούνται πιέσεις και παρόλο που ξέρω ότι γίνονται και επιθέσεις προσωπικές εναντίον του για τα θέματα αυτά.
Θέλω να τον διαβεβαιώσω ότι αυτές οι ακραίες συμπεριφορές μπορεί να προέρχονται και από μερίδα των λεγομένων γυναικείων οργανώσεων. Γιατί και η μάνα μου είναι μια Ελληνίδα τίμια και σωστή, η οποία δεν εκφράζεται από τις οργανώσεις αυτές, όπως και εκατομμύρια άλλες γυναίκες στην Ελλάδα. Θέλω να τον διαβεβαιώσω ότι αυτές οι πιέσεις δεν εκπροσωπούν τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελληνίδων, οι οποίες πολλές φορές θέλουν να τιμήσουν την οικογένειά τους, θέλουν να τιμήσουν τον σύζυγό τους και κάνουν αυτή την επιλογή. Ας κατοχυρώσουμε και ας περιφρουρήσουμε και ας νομοθετήσουμε για τη διεύρυνση του δικαιώματος επιλογής κάθε Έλληνα πολίτη και κάθε Ελληνίδας σε όλα τα επίπεδα. Αυτό σημαίνει πραγματική πρόοδος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι από εκείνους που τιμούν τον Ανδρέα Παπανδρέου για πολλά. Και βεβαίως αναγνωρίζω και τα αρνητικά του βίου και της πολιτείας του συγκεκριμένου πολιτικού ηγέτη. Όντως θα σας πω, όπως σωστά το είπε και ο Υπουργός κ. Χατζηγάκης, ότι οι μεταρρυθμίσεις στο οικογενειακό δίκαιο που επέφερε στα δύο πρώτα χρόνια των αρχών της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου, ήταν πολύ θετικές. Αλλά από τότε, παρήλθαν, κύριε Πρόεδρε, πάνω σχεδόν από είκοσι οκτώ χρόνια. Σε λίγο θα κλείσουμε το 1/3 του αιώνος. Άλλα ήταν τα δεδομένα και τα ζητούμενα των αρχών της δεκαετίας του ’80-’90 και άλλα είναι σήμερα. Σήμερα, λοιπόν, προοδευτική ρύθμιση είναι αυτή που επροτάθη υπό μορφήν τροπολογίας των καλών συναδέλφων και υιοθετήθηκε ήδη από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Κλείνοντας, θέλω να σας ενθαρρύνω ακόμη περισσότερο ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, κύριε Υπουργέ, να προχωρήσετε προς την σωστή κατεύθυνση που υποδεικνύει η πυξίδα των δικών σας πολιτικών επιλογών. Έχουμε πολύ δρόμο ακόμη. Αλλά το έργο που συντελείται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, δείχνει ότι το μεταρρυθμιστικό έργο της Νέας Δημοκρατίας και οι πρωτοβουλίες της, δεν υπαγορεύονται μόνο από ένα οικονομίστικο πνεύμα. Υπαγορεύονται από ένα πνεύμα γνήσιου φιλελευθερισμού, το οποίο απαντά και στις αγκυλώσεις και στα συμπλέγματα με τα οποία προσέρχονται πολλοί συνάδελφοι σε αυτή την Αίθουσα, που έχουν να κάνουν με αναχρονισμούς του παρελθόντος και όχι με μηνύματα και συμβολικούς του παρόντος και του μέλλοντος.
Ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Ευχαριστούμε τον κ. Παναγιωτόπουλο.
Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της ενότητας των άρθρων 1 έως 28 και των τροπολογιών και θα γίνει η ψήφισή τους χωριστά.
Άρθρο 1.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 1, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 1, έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 2.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 2, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 2, έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 3.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 3, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 3, έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 4.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 4, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 4, έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 5.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 5, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 5, έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 6.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 6, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 6, έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 7.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 7, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 7, έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 8.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 8, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 8, έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 9.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 9, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 9, έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 10.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 10, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 10, έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 11.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 11, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 11 έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 12.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 12, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 12, έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 13.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 13, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 13, έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 14.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 14, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 14 έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, ομοφώνως.
Άρθρο 15.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 15, ως έχει;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει, ομοφώνως.
Άρθρο 16.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 16, ως έχει;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει, ομοφώνως.
Άρθρο 17.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 17, ως έχει;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει, ομοφώνως.
Άρθρο 18.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 18, ως έχει;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΡΙΤΣΑΣ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 18 έγινε δεκτό ως έχει, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 19.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 19, ως έχει;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΡΙΤΣΑΣ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 19 έγινε δεκτό ως έχει, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 20.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 20, ως έχει;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 20 έγινε δεκτό ως έχει, ομοφώνως.
Άρθρο 21.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 21, ως έχει;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 21 έγινε δεκτό ως έχει, ομοφώνως.
Άρθρο 22.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 22, ως έχει;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 22 έγινε δεκτό ως έχει, ομοφώνως.
Άρθρο 23.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 23, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 23 έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, ομοφώνως.
Άρθρο 24.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 24, ως έχει;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 24 έγινε δεκτό ως έχει, ομοφώνως.
Άρθρο 25.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 25, ως έχει;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 25 έγινε δεκτό ως έχει, ομοφώνως.
Άρθρο 26.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 26, ως έχει;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΡΙΤΣΑΣ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 26 έγινε δεκτό ως έχει, κατά πλειοψηφία.
Άρθρο 27.
Ερωτάται το Σώμα:
Γίνεται δεκτό το άρθρο 27, ως έχει;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το άρθρο 27 έγινε δεκτό ως έχει, ομοφώνως.
(XA)
(4PN)
Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία υπ’ αριθμόν 343/20 η οποία θα αποτελέσει ίδιο άρθρο του νομοσχεδίου;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτή, δεκτή.
ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς η τροπολογία υπ’ αριθμόν 343/20 έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιον άρθρο.
Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου.
Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. ‘
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης «Μεταρρυθμίσεις για την οικογένεια, το παιδί, την κοινωνία και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων και η ψήφισή του στο σύνολο αναβάλλεται για άλλη συνεδρίαση.
Κύριοι συνάδελφοι, σας έχουν διανεμηθεί τα Πρακτικά της Πέμπτης 30 Οκτωβρίου 2008 (πρωινή συνεδρίαση) και ερωτάται το Σώμα αν τα επικυρώνει.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Μάλιστα, μάλιστα.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς τα Πρακτικά της Πέμπτης 30 Οκτωβρίου 2008 (πρωινή συνεδρίαση) επικυρώθηκαν.
Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Μάλιστα, μάλιστα.
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 23.00’ λύεται η συνεδρίαση για αύριο Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2008 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: Αποφάσεις Βουλής: Οικονομική διαχείριση Βουλής: α) Μόνη συζήτηση και έγκριση του Απολογισμού Δαπανών της Βουλής οικονομικού έτους 2007 και β) Μόνη συζήτηση και ψήφιση του σχεδίου Προϋπολογισμού Δαπανών της Βουλής οικονομικού έτους 2009 σύμφωνα με τη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ