ΤΥΠΟΣ

Προσχέδιο για τη συζήτηση στην Ομάδα Γυναικών περί «Γυναικείου Λόγου.»

Ένας λόγος περί Λόγου είναι πράγμα παράξενο. Άλλωστε, στην ταπεινή Ελληνική μας, η λέξη λόγος φέρει πολλαπλές σημασίες. ( και μεταξύ των άλλων :ομιλία, λαλιά, βεβαίωση, υπόσχεση, δικαιολογία, αιτία, σκοπός).Επιπλέον, τι λόγο έχουμε και τι λόγος υπάρχει ώστε να μιλήσουμε, χρησιμοποιώντας ποιόν λόγο άραγε, περί γυναικείου λόγου;

Το…πατριαρχικό και οιδιπόδειο «περιβάλλον» του Λόγου.(ή μήπως η πατριαρχική και οιδιπόδεια καταγωγή του Λόγου;)

Θέλουμε να μιλήσουμε για έναν λόγο ο οποίος εκφράζεται σε αντίστιξη, αν όχι σε αντίθεση, με τον αντρικό, προβάλλοντας τη διαφορετικότητά του; Και για ποιόν άραγε λόγο, οι δυο λόγοι διαφέρουν; Από τι αντλείται αυτή η διαφορά; Από τα φύλα; Από τον έμφυλο εαυτό, από το βιολογικό μας ή από το κοινωνικό μας φύλο; Είναι μήπως υπερβολική η ευκολία με την οποία θα διαλέγαμε το κοινωνικό μας φύλο ώστε να εξηγήσουμε αυτή τη διαφορά; Και με τη βιολογία τι κάνεις; Πώς να αρνηθεί κανείς τον πολυσημασιοδοτημένο φαλλό; Τη σημασία της μητρότητας; Τη σχέση μητέρας(γυναίκας) παιδιού και τον πατέρα( άντρα) ως νομοθέτη τρίτο; Το οιδιπόδειο πεπρωμένο στον πατριαρχικό μας πολιτισμό; Ο γυναικείος λόγος που ζητάμε ή που ονειρευόμαστε είναι άραγε a priori αντιεξουσιαστικός;

Τι σημαίνει «γυναικείος λόγος»;

Ο γυναικείος λόγος είναι μόνον μια αφήγηση των «αρρήτων», του «ιερού», των μυστικών, του συναισθήματος, της ιστορίας και της Ιστορίας των πολλαπλών θραυσμάτων της γέννησης της ζωής και του θανάτου; Ένας ποιητικά παθητικός λόγος, αισθαντικών υποκειμένων τα οποία «μαθήτευσαν» χρόνια στο καθεστώς της εξουσίας, της πατριαρχικής και όχι μόνον, ένας μονόλογος όντων που επειδή βίωσαν την εξουσία μέχρις «αφανισμού», μέχρις κινδύνου απώλειας ταυτότητας, φιμώθηκαν και στράφηκαν, τελικά, μέσα τους και μόνον εκεί; Ο γυναικείος λόγος είναι αυτό που λένε λόγος « προσωπικός» και σαν τέτοιος μόνον πολιτικός; Ή μήπως πολιτικός βαφτίζεται όταν εξαντλείται στην κενή δίνη ενός αντιλόγου;

Ποιος μπορεί να μιλήσει για τη Γυναίκα αν όχι η Γυναίκα;

Και κατά πόσον οι γυναίκες έχουν «υιοθετήσει» τις κατά καιρούς αντρικές αφηγήσεις για το φύλο και το είναι τους; Πέρα από τους άντρες φιλοσόφους και ψυχαναλυτές,( και τις γυναίκες που δεν αμφισβήτησαν οιδιπόδεια τον Πατριάρχη) που σαν να «ανακάλυψαν» κάποια στιγμή τη γυναίκα και μίλησαν γι΄ αυτήν, έχει αλλιώς μιληθεί η γυναίκα;; Η μήπως τελικά, « Η Γυναίκα δεν υπάρχει;» (Λακάν) και είναι απλώς ένα αντρικό ευρωπαϊκό δημιούργημα; ( η ντεμοντέ φράση της Μποβαρύ: « γυναίκα δεν γεννιέσαι αλλά γίνεσαι» μήπως δεν είναι και τόσο αντιλακανική και ντεμοντέ τελικά;)

Υπάρχει τελικά η Γυναίκα; ( είμαστε Γυναίκες ή …Σημασίες;)

Προφανώς συζητούμε για τον γυναικείο λόγο για να μιλήσουμε, τελικά, για τη Γυναίκα. Και τι σημαίνει Γυναίκα;

Τι είναι Γυναίκα;

Επιπλέον, ψάχνουμε να βρούμε κάτι που έχουμε χάσει ή κάτι που δεν έχει υπάρξει ποτέ: Και τι σημαίνει αυτόνομη γυναίκα; Και γιατί διαφέρει, τελικά, από τον αυτόνομο άντρα;

Ίσως ζητάμε να αυτοορισθούμε πέραν των ορισμών των άλλων. Πέραν των θεσμών και του πεπρωμένου. Σαν να λέμε πως μόλις Η Γυναίκα μιλήσει, τότε μόνον θα υπάρξει. Και μέχρι να συμβεί αυτό, Η Γυναίκα θα αποτελεί απλώς μια σημασία, άλλοτε εξιδανικευμένη άλλοτε δαιμονοποιημένη, η οποία θα ορίζεται είτε στη βάση μιας έλλειψης είτε στη βάση ενός κάλπικου αντι-σημαίνοντος.( αφ ης στιγμής τα βασικά σημαίνοντα είναι άλλα) .Και ως γνωστόν οι…σημασίες στερούνται ένθερμης και αυθεντικής ζωής.

Ο Λόγος αλλάζει τις Σημασίες όταν μπορέσει να…μιληθεί

Μήπως τελικά συζητούμε για να καταφέρουμε κι εμείς να … «νομοθετήσουμε» ; Να αλλάξουμε τις σημασίες του κόσμου τούτου; Και πώς αλλάζει κανείς τις σημασίες; Εύκολο πράγμα είναι αυτό;

( Πάντως εάν το… αποφασίσουμε, όσο δύσκολο και να φαίνεται, πρέπει να αρχίσουμε από την κατανόηση των σημασιών. Το τι το πώς και το γιατί τους. )

Στην πρώτη μας συζήτηση θα προσπαθήσουμε να βρούμε μιαν άκρη σε όλα αυτά. Έχει καιρό να γίνει.