Βιώνοντας το ρατσισμό από την κούνια
Δεν προσθέτουμε τίποτε καινούργιο όταν λέμε ότι εμείς οι μετανάστριες\ες στερούμεθα από πολλά απλά και αυτονόητα δικαιώματα. Αρκεί μία γρήγορη ματιά στον καινούργιο νόμο περί αλλοδαπών 3386/2005 για είναι κατανοητά τα λόγια μας.
Δεν περίμενε κανείς όμως να μην προστατεύονται τολάχιστον τα νεογέννητα απο τις διακρίσεις και το ρατσισμό. Δυστυχώς ούτε τα νεονέννητα είναι όλα ίσα. Τα μωρά που γεννούμε εμείς, οι μετανάστριες, έστω και αν δεν είναι σε θέση να το γνωρίζουν, υφίστανται την πρώτη μεγάλη διάκριση εις βάρος τους από την πρώτη κιόλας μέρα της γέννησής τους.
Η Ελλάδα, η χώρα στην οποία ζούμε και η χώρα στην οποία τα παιδιά μας γεννιούνται δε μας δίνει πιστοποιητικό γέννησης παρά μόνο ένα χαρτί νοσοκομείου που επιτρέπει την εγγραφή του νεογέννητου στο ληξιαρχείο. Το τραγικό είναι ότι, οι ελληνικές υπηρεσίες εδώ και ενάμιση χρόνο, με ειδική εγκύκλιο που εκδόθηκε, αρνούνται να δεχθούν μόνο τη ληξιαρχική πράξη γέννησης του παιδιού και μας ζητούν, για οποιαδήποτε εγγραφή του σε ασφαλιστικό φορέα, παιδικό σταθμό ή στο σχολείο, πιστοποιητικό γέννησης από τη χώρα προέλευσής μας, όσο μακριά κι αν είναι αυτή και ασχέτως του πόσα χρόνια διαμένουμε εμείς στην Ελλάδα.
Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι οποιαδήποτε από εμάς, νόμιμη ή μη μετανάστρια, για να αποκτήσει ένα τέτοιο έγγραφο πρέπει να προσκομίσει τη ληξιαρχική πράξη γέννησης στο Υπουργείο Εξωτερικών, να τη μεταφράσει, να πληρώσει και να περιμένει κάποιο διάστημα για να την παραλάβει. Στη συνέχεια πρέπει να ζητήσουμε εγγραφή στα δημοτολόγια της χώρας προέλευσής μας, κάτι ιδιαίτερα πολύπλοκο, όταν εμείς ως γονείς δεν είμαστε παρούσες και πολύ περισσότερο όταν δεν έχουμε συγγενείς εκεί για να μας εξυπηρετήσουν. Εάν κατορθώσουμε τελικά να βγάλουμε άκρη, πρέπει να πάμε το χαρτί που θα μας έρθει από τη χώρα προέλευσης μας στο εδώ Υπουργείο Εξωτερικών να περιμένουμε και να πληρώσουμε και πάλι για την μετάφρασή του στα Ελληνικά, για να πάρουμε τελικά το οριστικό και επίσημο πιστοποιητικό γέννησης μετά από μήνες στην καλλύτερη περίπτωση!
Φυσικά, εάν η μητέρα δεν είναι παντρεμένη, εάν δεν έχει
συγγενείς ή πρόσωπα ικανά να εκδώσουν ένα τέτοιο
χαρτί, αν διώκεται ή αν υπάρχουν εχθροπραξίες ή
πόλεμος στη χώρα της, οι περιπλοκές είναι ακόμη
μεγαλύτερες και καθιστούν την έκδοση του
πιστοποιητικού γέννησης ανέφικτη. Σε αρκετές περιπτώσεις
το παιδί μας δε φαίνεται να γεννήθηκε ποτέ και πουθενά!
Προφανώς πρόκειται για άλλη μια ιστορία νομικής και
γραφειοκρατικής τρέλας που επιβάλλει διακρίσεις εις βάρος
παιδιών, των δικών μας παιδιών, που είδαν για πρώτη φορά
το φως στην Ελλάδα. Φυσικά
τέτοιες πολιτικές παράγουν, όπως είναι αυτονόητο,
μακροπρόθεσμα αποτελέσματα που συνοδεύουν τα παιδιά μας
μέχρι την ενηλικίωση όταν και αυτά με τη σειρά τους
πρέπει να ζητήσουν άδεια παραμονής από τη χώρα στην οποία
γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και πήγαν σχολείο. Έτσι τα
παιδιά μας μεγαλώνουν μέσα σε καθεστώς διακρίσεων μέχρι
τα δεκαοκτώ, οι οποίες συνεχίζονται και μετά, ιδιαίτερα
δε αν το παιδί θέλει να δώσει εξετάσεις για την ανώτατη
εκπαίδευση οπότε και πρέπει να περάσει ξανά από τη σκύλα
και τη χάρυβδη του ρατσισμού της γραφειοκρατίας.
Μετά από σύσκεψή μας, στις 25 Σεπτεμβρίου, διάφορες συλλογικότητες μεταναστριών δηλώνουμε ότι δεν ανεχόμαστε πια αυτή την άδικη, που κάτω από ορισμένες συνθήκες μετατρέπεται και σε βάρβαρη, μεταχείρισή μας όταν τολμάμε να φέρουμε στον κόσμο τα παιδιά μας και αποφασίσαμε να ετοιμάσουμε σχετική κινητοποίηση για το θέμα αυτό. Καλούμε τις γυναικείες οργανώσεις στην Ελλάδα να μας συμπαρασταθούν και να αγωνιστούν μαζί μας για να σταματήσει αυτός ο ρατσισμός από την κούνια. Επίσης καλούμε τα ΜΜΕ τα αναδείξουν το θέμα και να στηλιτεύσουν το ρατσισμό, καλούμε τους δημάρχους και άλλους εκλεγμένους άνδρες και γυναίκες να εκφράσουν την αντίρρηση και τη διαμαρτυρία τους για την κατάσταση, καθώς και τις βουλευτίνες και τους βουλευτές να ακυρώσουν τη ρατσιστική αυτή πολιτική.
Φίλες μετανάστριες και φίλοι μετανάστες
Πρέπει να γνωρίζετε ότι η ληξιαρχική πράξη γέννησης και το πιστοποιητικό γέννησης είναι τελείως δύο διαφορετικά έγγραφα.
Η πρώτη είναι απλώς διαπίστωση της γέννας και αντικαθστά το πιστποιητικό γέννησης. Σύμφωνα με τον νόμο, το πιστοποιητικό γέννησης εκδίδεται από την τοπική αυτοδιοίκηση δηλαδή από τους δήμους και όχι από το ληξιαρχείο. Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι ο νόμος απαγορεύει στην τοπική αυτοδιοίκηση να εκδίδει πιστοποιητικά γέννησης σε παιδιά αλλοδαπών, παρ’ όλο που οι όλοι μετανάστες υπάγονται σ’ αυτή. Εμείς ζητάμε να εκδίδεται πιστοποιητικό γέννησης του παιδιού μας, και ζητάμε την εγγραφή τους στα δημοτολόγια.
Αποφασίσαμε να διαδηλώσουμε για το δίκαιο αυτό αίτημά μας, το Σάββατο 19 Νοεμβρίου, στις 12 το μεσημέρι, στην πλατεία Δημαρχείου (οδός Αθηνάς) απέναντι από το παλιό δημαρχείο της Αθήνας. Θα συγκεντρωθούμε με πανό και θα κάνουμε διάφορες εκδηλώσεις. Θα ακολουθήσει πορεία προς το υπουργείο Εσωτερικών. Ελάτε με τα παιδιά σας. Ζητάμε την αλληλεγγύη και τη συμμετοχή των γυναικείων οργανώσεων και του αντιρατσιστικού κινήματος.
Την ίδια μέρα θα γίνουν κινητοποιήσεις για το ίδιο αίτημα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.
Αθήνα, 23/10/05
Ληξιαρχική πράξη γέννησης
Πιστοποιητικό γέννησης
