Καταγγελία διαφήμισης στο Ενθετο Επιλογές της Κυριακάτικης εφημερίδας ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

 

 

            

 

Οκτώβρης 2005. Σ’ένα από τα τεύχη του μήνα, στο σαλόνι του περιοδικού Επιλογές ποζάρει ένα μοντέλο το οποίο στολίζεται με διαμάντια, χρυσό και ασήμι για τις ανάγκες τις διαφήμισης γνωστών κοσμηματοπωλείων της πόλης. Το προϊόν ωστόσο προς διαφήμιση δεν φαίνεται να εκτιμάται ως επαρκές να στολίσει την «κούκλα» και θεωρείται εύλογο εκείνη να στολιστεί επιπλέον με μελανιές και αίματα, εμφανή σημάδια ξυλοδαρμού και κακοποίησης. Δε χρειάζεται ιδιαίτερη αντίληψη για να κατανοήσει κανείς ή καμία το concept μιας τέτοιας διαφήμισης, ούτε το αγοραστικό κοινό στο οποίο απευθύνεται. Για άλλη μια φορά συναντάμε τον σεξισμό και την υποτίμηση απέναντι στη γυναίκα, προσδίδοντάς της ακόμα μια φορά το ρόλο του θύματος. Ένα ρόλο στον οποίο υποβάλλεται και κατά τον οποίο, η σιωπή της και η ανoχή της στο μαρτύριο της κακοποίησης και της ενδοοικογενειακής βίας εξαγοράζεται με ένα κόσμημα. Μελετημένο το στήσιμο της καταχώρησης από το δημιουργικό τμήμα του ίδιου του περιοδικού, ώστε να προσελκύσει πολλούς «κυρίους» που θα επιχειρούσαν να ξεπληρώσουν ένα χαστούκι (το λιγότερο) με ένα δαχτυλίδι ή μια καδένα. Άλλωστε, η αναγραφόμενη ως «Bloody Mary» θα έχει ήδη ανεχτεί αρκετά ώστε να θεωρεί την κακοποίησή της αλλά και την εξαγορά της, τόσο η ίδια όσο και ο θύτης, οικεία και φυσιολογική αντίδραση.

Είναι πραγματικά απορίας άξιον το πώς κοστολογεί η υπεύθυνη του δημιουργικού τμήματος του περιοδικού την κακοποίηση για την κάθε «Bloody Mary». Πόσα χαστούκια πρέπει να δεχθεί μια γυναίκα για να κερδίσει ένα κόσμημα; Μήπως το κοστολόγιο εκτιμάται από τα κοσμηματοπωλεία τα οποία πλήρωσαν γι΄ αυτήν την καταχώρηση και ενέκριναν αυτό το concept; Ή ακόμα, μήπως ο εκδότης των Επιλογών που επίσης ενέκρινε αυτήν την καταχώρηση (με το αζημίωτο για το περιοδικό φυσικά!), έχει το δικό του τιμοκατάλογο για τη βία; Μήπως σε όλους αυτούς τους ιθύνοντες θα πρέπει να αποσταλούν τα στατιστικά στοιχεία περί κακοποίησης και ενδοοικογενειακής βίας εις βάρος των γυναικών, τα οποία μας πληροφορούν πως 1 στις 2 γυναίκες που δολοφονούνται είναι θύμα του συντρόφου της; Ίσως τότε θα έπρεπε να συμπεριλάβουν στην καταχώρηση και αληθινές φωτογραφίες κακοποιημένων γυναικών, όπως εκείνες μαρτυρούν τη βία που έχουν υποστεί και πώς αυτή ξεπληρώνεται, ικανοποιώντας έτσι και την τεχνητή ανάγκη του αναγνωστικού κοινού για μελόδραμα.

Η δική μας η πρόθεση ωστόσο, δεν είναι σε καμία περίπτωση αυτή. Πρόθεση, σκοπός μας και χρέος μας είναι να εξασφαλίσουμε με κάθε τρόπο το σεβασμό απέναντι σ’ αυτές τις γυναίκες, καθώς και προς κάθε γυναίκα που υποβαθμίζεται και προσβάλλεται η αξιοπρέπειά της και η υπόστασή της, μέσα σε ένα ξεπούλημα αξιών και ήθους, καθώς και σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων των διαφημιστικών και των MMΕ. Για το λόγο αυτό, υπερασπιζόμενες αυτήν την ανάγκη αλλά και υποχρέωσή μας, παρόλο που είναι αργά να διεκδικήσουμε την απόσυρση της συγκεκριμένης καταχώρησης, ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ τη δημόσια συγγνώμη εκ μέρους των υπευθύνων του περιοδικού, που ανέλαβαν τόσο το στήσιμο όσο και την καταχώρηση της καθ’ όλα προσβλητικής διαφημιστικής καμπάνιας, καθώς και εκ μέρους των κοσμηματοπωλείων, τα οποία προ(σ)έβαλλε η συγκεκριμένη καταχώρηση. Επιπλέον, ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να μην επαναληφθεί ανάλογης αντίληψης διαφήμιση, η οποία ουσιαστικά ενθαρρύνει και διαφημίζει την κακοποίηση εις βάρος των γυναικών. Επιφυλλασόμεθα μάλιστα, σε περίπτωση που δεν ικανοποιηθούν τα παραπάνω αιτήματα, για την άσκηση κάθε νόμιμου και νομικού δικαιώματός μας, γεγονός που θα δημιουργούσε σοβαρό πρόβλημα αξιοπιστίας, τόσο στο ίδιο το έντυπο, όσο και στα εν λόγω καταστήματα.

 

 Θεσσαλονίκη Απρίλιος 2006

Ομάδα Γυναικών Θεσσαλονίκης

                                                                Πρωτοβουλία Γυναικών Ενάντια στην Κακοποίηση

 

Στη μνήμη της Ολυμπίας Μαρίνη, 30 ετών, που τη σκότωσε  μετά από ανελέητο ξυλοδαρμό ο σύζυγός της, μπροστά στα δύο μικρά παιδιά της, στις 8 Απρίλη του 2006, στον Ασπρόπυργο Αττικής.