Γιατί χρειάζεται να αναλάβουμε δράση τώρα

 

Παγκοσμίως, 17,5 εκατομμύρια γυναίκες ζουν με τον ιό του HIV. Οι περισσότερες από αυτές, ζουν στις αναπτυσσόμενες χώρες. Πάνω από 13 εκατομμύρια γυναίκες στην υπο-σαχάρια Αφρική και δύο σχεδόν εκατομμύρια στη Νότια και Νότιο-Ανατολική Ασία. Ο αριθμός των γυναικών που έχουν προσβληθεί από τον ιό έχει αυξηθεί σημαντικά μετά το 2000, στην Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία.

Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι η Ρωσική Ομοσπονδία έχει 440.000 γυναίκες που ζουν με  τον ιό του HIV/AIDS, αριθμός που συνιστά τη μεγαλύτερη επιδημία του AIDS στην Ευρώπη -αν και αυτό το ποσοστό δεν θεωρείται ότι αγγίζει τα πραγματικά επίπεδα.

 

Παγκοσμίως, οι γυναίκες διατρέχουν 1,6 φορές περισσότερο -συγκριτικά με τους άνδρες- τον κίνδυνο να προσβληθούν από τον ιό . Βιολογικά, οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στη μόλυνση του HIV. Μικρές κακώσεις που μπορεί να συμβούν μέσω της σεξουαλικής επαφής, ενδέχεται να αποτελέσουν εισόδους μόλυνσης από τον ιό. Η γυναικεία περιοχή έχει μεγαλύτερη επιφάνεια έκθεσης από την αντίστοιχη αντρική. Ο γενετήσιος ιστός είναι λιγότερο ώριμος στις νεαρότερες γυναίκες, εκθέτοντάς τες σε μεγαλύτερο κίνδυνο. Αλλά και οι μεγαλύτερες γυναίκες, επίσης, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Για παράδειγμα, γυναίκες που πλησιάζουν την εμμηνόπαυση έχουν λιγότερη φυσική λίπανση κατά την επαφή, με συνέπεια να τους προκαλούνται μικρό-τραυματισμοί.

 

Όταν έρχεται η στιγμή λήψης των βασικών προστατευτικών μέτρων κατά του HIV, οι γυναίκες αντιμετωπίζουν σοβαρές αντιστάσεις. Αν ζητήσουν από τον άνδρα  να χρησιμοποιήσει προφυλακτικό, αυτό  μπορεί να θεωρηθεί ως προσβολή της σεξουαλικής του εξουσίας και των πολιτισμικών κανόνων της κοινότητας. Οι ρόλοι των γυναικών ως συζύγων, μητέρων, νυφών, οικιακών εργατριών και επιμελητριών, μαζί με τις πιέσεις να εκτελέσουν τα συζυγικά τους καθήκοντα και να γεννήσουν παιδιά, τις παρέχουν μικρή διαπραγματευτική δύναμη σε σχέση με τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά τους δικαιώματα. Οι γυναίκες που προσπαθούν να προστατεύσουν τους εαυτούς τους από τον ιό .μπορεί να αντιμετωπίσουν σοβαρές, ακόμα και τραγικές συνέπειες. Διακινδυνεύουν από ψυχολογική και σωματική κακοποίηση, εγκατάλειψη, εκδίωξη, αποκλεισμό και οικονομική στέρηση.

Κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές, θρησκευτικές και πολιτισμικές πραγματικότητες και έθιμα συνδυάζονται με τη βιολογία, αφήνοντας ειδικά τις γυναίκες ευάλωτες στον ιό του HIV / AIDS. Οι άνισοι φυλετικοί ρόλοι γυναικών και ανδρών, συχνά ως προϊόν και αιτία πολλών από αυτούς τους παράγοντες, λειτουργούν δεσμευτικά για τις γυναίκες, με αποτέλεσμα να τις κάνουν υπερβολικά ευάλωτες στον ιό του HIV/AIDS.

Γενικά, οι γυναίκες έχουν μικρότερη εξουσία και αυτονομία από τους άνδρες. Αυτό δηλώνει από μόνο του την άνιση συμμετοχή και συνεργασία μεταξύ ανδρών και γυναικών στους περισσότερους τομείς της ζωής και τη συνολική υποτίμηση της γυναικείας υπόστασης ως ανθρώπινης ύπαρξης, προσωπικότητας, κοινωνικής και σωματικής ακεραιότητας, ακόμα και ζωής.

 

Το Παγκόσμιο Δίκτυο Γυναικών για τα Αναπαραγωγικά Δικαιώματα (WGNRR), πιστεύουμε ότι το ευάλωτο των γυναικών και των κοριτσιών στον ιό μπορεί να υπερνικηθεί και να αποφευχθεί.

Πολιτικές, νόμοι, κανονισμοί, προγράμματα και πρακτικές που ενδυναμώνουν τις γυναίκες και προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα τους, συμπεριλαμβανομένων και των αναπαραγωγικών και σεξουαλικών δικαιωμάτων, μπορεί να δρομολογηθούν  και να προωθηθούν, όπου απουσιάζουν και να προστατευθούν όπου ισχύουν. Επίσης, δεν χρειαζόμαστε να περιμένουμε βοήθεια, αλλά μπορούμε να αναλάβουμε δράση για να σπάσουμε τα δεσμά που μας δένουν, Τώρα !

 

 

 

 

Θεμελιώδεις παράγοντες που συμβάλλουν

ώστε να είναι οι γυναίκες περισσότερο ευάλωτες στον ιό του HIV/AIDS

 

 

 

 

Το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης των γυναικών

και η έλλειψη πληροφόρησης για τον ιό του HIV/AIDS

 

Σχεδόν 1 δισ. ενήλικες στον κόσμο είναι αγράμματοι με τα 2/3 αυτών να είναι γυναίκες. Άνω του 1/3 των ενηλίκων στον κόσμο -οι περισσότερες γυναίκες- δεν έχουν πρόσβαση σε έντυπο υλικό. 70% των εκατομμυρίων παιδιών που δεν είναι εγγεγραμμένα στο σχολείο, είναι κορίτσια. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια συνήθως έχουν τις λιγότερες γνώσεις για το HIV/AIDS.

 

Οι γυναίκες συχνά αρνούνται τις εκπαιδευτικές ευκαιρίες που θα μπορούσε να τις βοηθήσουν να είναι λιγότερο ευάλωτες στον ιό. Η αντίληψη των οικογενειών για το ρόλο των θυγατέρων είναι συχνά στενή· τις προετοιμάζουν για το γάμο, τη μητρότητα και τις οικιακές υποχρεώσεις, παρά σαν δυνητικούς συντελεστές στο οικογενειακό εισόδημα και την κοινωνική ανάπτυξη. Συνεπώς, οι οικογένειες επενδύουν περισσότερο στην εκπαίδευση των αγοριών. Εξάλλου, οι ευκαιρίες πληροφόρησης για το σεξ και τη μετάδοση του HIV είναι περιορισμένες στις γυναίκες και στα κορίτσια που προορίζονται για το μεγάλωμα των παιδιών και τη φροντίδα των οικογενειακών μελών. Στο κοινωνικο-πολιτισμικό και θρησκευτικό περιβάλλον όπου η συζήτηση περί σεξ είναι ταμπού, όπου η αγνότητα της γυναίκας, η ακεραιότητά της και η σεξουαλική της αθωότητα επιβραβεύονται, το μόνο που αναπτύσσεται είναι η απομόνωση από την πληροφόρηση.

 

 

Η οικονομική εξάρτηση και φτώχεια των γυναικών

 

Περισσότερο οι γυναίκες από τους άντρες ζουν στη φτώχεια. Αυτό οφείλεται σε ένα σύνολο παραγόντων, περιλαμβανομένης και  της μειωμένης ή σταδιακής πρόσβασης στο εισόδημα, στο κεφάλαιο ή την περιουσία. Σε πολλές χώρες, πλούσιες και φτωχές, οι άντρες είναι πιο πιθανό να ελέγχουν τα οικονομικά του νοικοκυριού, ακόμα και όταν τα εισοδήματα προέρχονται από τις γυναίκες. Η στέρηση εξουσίας και η εξάρτηση που προκαλεί στις γυναίκες, αρκούν για να ερμηνευθούν  τα παράλογα έθιμα στην αντιμετώπιση του HIV. Οι διεκδικήσεις για την οικονομική ανεξαρτησία των γυναικών περιλαμβάνουν, επίσης, μέτρα κατά του ελλείμματος  πρόσβασης σε  ευκαιρίες  για δημιουργία εισοδήματος, μεροληπτικής εργασίας και των πρακτικών εκπαίδευσης και των μειωμένων γνώσεων και δεξιοτήτων εξαιτίας της έλλειψης εκπαίδευσης.

Κάποιες φορές, ακόμα και όταν οι γυναίκες θα μπορούσαν να ασκήσουν την αυτονομία τους για να κερδίσουν ένα εισόδημα, οι οικογενειακές ευθύνες και υποχρεώσεις δυνατόν να τις

εμποδίζουν να διαθέσουν το χρόνο, ώστε  να κάνουν βήματα οικονομικής ανεξαρτησίας. Αυτό είναι εξαιρετικά πραγματικό στις υπό-βιώσιμες χώρες.

 

 

Οι συνέπειες της φτώχειας στις γυναίκες έχουν τρομακτικές διαστάσεις όταν τα οικογενειακά μέλη νοσούν εξαιτίας του HIV/AIDS. Η φροντίδα των ασθενών συγγενών μπορεί να γίνει ένα τεράστιο βάρος. Ακόμα και όταν οι ίδιες οι γυναίκες νοσούν, πρέπει να φροντίσουν τα άλλα ασθενή μέλη της οικογένειας. Όταν οι μητέρες πεθαίνουν, άλλες γυναίκες πρέπει να αναλάβουν το ρόλο τους. Οι γιαγιάδες και τα νεαρά κορίτσια (με τίμημα το σχολείο) αναλαμβάνουν την περίθαλψη και την κάλυψη  του κόστους των φαρμάκων, το φαγητό ή άλλες βασικές ανάγκες.

 

 

 

Στις σκληρότερα χτυπημένες περιοχές, ακόμα και οι πιο ευπροσάρμοστες θηλυκές βοηθοί δεν μπορούν να καλύψουν τα κοινωνικά και οικονομικά κενά που δημιουργεί το HIV/AIDS. Με τα πιο παραγωγικά μέλη της οικογένειας άρρωστα ή να έχουν  πεθάνει, η οικονομική υποστήριξη και οι εμπειρίες έχουν χαθεί και η δυνητική απώλεια για γνώση, εμπειρίες και μόρφωση παίρνει διαστάσεις. Είναι τότε που όχι μόνο οι γυναίκες μολύνονται, αλλά όλες οι κοινότητες, τα έθνη και οι περιφέρειες.

 

 

 

Η βία και το trafficking που αφορά τις γυναίκες

 

Η βία κατά των γυναικών δεν επιβάλλει σκληρά μόνο πόνο και ταπείνωση αλλά και ψυχολογική όπως επίσης και σωματική βλάβη, καθώς και την απειλή ανεπιθύμητων τοκετών και σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων, όπως ο HIV. Στο εξαναγκαστικό σεξ συνήθως δεν υπάρχει προστασία!

 

 

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ένας ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός  γυναικών μπορεί να υποστούν σωματική επίθεση από το σύντροφό τους τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους, συχνά υπό τον τύπο της σεξουαλικής βίας, εκθέτοντάς τες στον HIV. Τα οικεία πρόσωπα δεν είναι ο μόνος κίνδυνος. Η βία μπορεί, επίσης, να προκληθεί και από ξένους. Σε κάποια μέρη του κόσμου, αλήτικες ομάδες νεαρών ανδρών βιάζουν τις γυναίκες για… άθλημα! Ο βιασμός χρησιμοποιείται, ακόμη, ως εσκεμμένο όπλο πολέμου και γενοκτονίας. Επιδρομείς και στρατός βάζουν στόχο τις γυναίκες και τα νεαρά κορίτσια για σεξουαλική κακοποίηση. Αυτό έχει συμβεί σε μεγάλη κλίμακα στη νοτιοανατολική Ευρώπη και σε πολλές αφρικανικές χώρες.

 

Κάποιες φορές, χάριν του πολέμου, άλλες φορές για τα χρήματα, περίπου δύο εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια στον κόσμο διακινούνται κάθε χρόνο στην εξαναγκαστική εργασία και στη σεξουαλική εκμετάλλευση. Η διακίνηση των γυναικών και κοριτσιών είναι μια επικερδής βιομηχανία που ελέγχεται από υψηλές εγκληματικές οργανώσεις.

 

 

 

Παγκόσμια μακρο-οικονομική πολιτική

και η έλλειψη πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη

 

Οι γυναίκες έχουν δικαίωμα στην περίθαλψη. Εν τούτοις, διάφορες εφαρμογές νεο-φιλελεύθερων πολιτικών καταργούν την άσκηση αυτού του δικαιώματος με συγκεκριμένους τρόπους. Για παράδειγμα, αν οι κυβερνήσεις των κρατών με χαμηλό εισόδημα επιθυμούν να λάβουν δάνεια, πίστωση και χρηματοδοτούμενα προγράμματα από τα διεθνή χρηματοδοτικά ιδρύματα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Παγκόσμια Τράπεζα, θα πρέπει να ενσωματώσουν τις οικονομικές και πολιτικές θέσεις σε ένα περιεκτικό σχέδιο δράσης για τη μείωση της εθνικής φτώχειας, το οποίο ονομάζεται Σχέδιο Στρατηγικής για τη Μείωση της Φτώχειας. Καπιταλιστικές στο πνεύμα και το στόχο, οι θέσεις των διεθνών χρηματοδοτικών ιδρυμάτων εστιάζονται στη φιλελευθεροποίηση του εμπορίου, στην ιδιωτικοποίηση πολλών κοινωνικών υπηρεσιών και αγαθών και στις εισφορές των χρηστών των υπηρεσιών.

Ως αποτέλεσμα αυτών των νεο-φιλελεύθερων αλλαγών, οι περικοπές των προϋπολογισμών βρίσκουν εφαρμογή, αναγκάζοντας  πολλά κέντρα υγείας και κλινικές να κλείνουν. Όταν συμβαίνει αυτό, οι γυναίκες ίσως να χάνουν τη μοναδική κλινική που ενδεχομένως να βρίσκεται σε μια απόσταση κάποιων χιλιομέτρων από το σημείο διαμονής τους. Κάποιες κλινικές μπόρεσαν να επιβιώσουν παρά τις περιορισμένες υπηρεσίες, ακόμα και αν θα έπρεπε να επεκτείνουν τις υπηρεσίες τους προς το HIV/AIDS, παρέχοντας εθελοντικά τεστ και προ-και -μετά εξέταση, συμβουλευτική ή έλεγχο για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας για τις γυναίκες που έχουν μολυνθεί από τον ιό. Ολοκληρωμένες υπηρεσίες υγείας για θέματα αναπαραγωγής είναι συχνά τα πρώτα θύματα των περικοπτώμενων κονδυλίων που συνήθως αντικαθίστανται από προγράμματα οικογενειακού προγραμματισμού ή προγράμματα πληθυσμιακού ελέγχου. Ένας άλλος τρόπος υποβοήθησης στη μείωση των υπηρεσιών έχει γίνει η εισαγωγή πληρωμών των χρηστών για τις υπηρεσίες υγείας, κόβοντας όμως την πρόσβαση στις φτωχές γυναίκες. Αυτές οι αλλαγές στη δημόσια περίθαλψη μεταφράζονται σε χαμένες ευκαιρίες για τις γυναίκες, όπως η παροχή προ-και-μετά εξέτασης για τον ιό, συμβουλευτική, πληροφόρηση, και υλικών για τη φροντίδα του HIV/AIDS.

 

 

Έλλειψη φαρμάκων για το HIV/AIDS

 

Σημαντικές μειώσεις των τιμών από τις φαρμακευτικές εταιρείες και τις διεθνείς πρωτοβουλίες έχουν αυξήσει την πρόσβαση στην αντι-ρετροϊκή θεραπεία για κάποιους ανθρώπους στις αναπτυσσόμενες χώρες. Παρόλα αυτά, το κόστος των φαρμάκων, όπως και το κόστος που τα συνοδεύει για τη μεταφορά στις κλινικές και τα διαγνωστικά τεστ όπως η αποτίμηση και το βάρος του CD4- που προέρχεται από τον ιό, παραμένουν υψηλά για τους φτωχούς. Αυτή η κατάσταση σε συνδυασμό με περιορισμένα σχέδια φροντίδας, κονδύλια και υποδομή, όπως επίσης και η γραφειοκρατία και τα προβλήματα προμήθειας, σημαίνει για αυτούς που απεγνωσμένα χρειάζονται τα φάρμακα για τον ιό ότι, απλώς, συνεχίζουν να περιμένουν. Από το τέλος του 2005, περίπου 4 εκατ. άνθρωποι που χρειάζονται την αντι-ρετροϊκή αγωγή για να επιζήσουν, δεν θα την αποκτήσουν. Από αυτούς, πολλοί είναι γυναίκες και κορίτσια.

Ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος παραμένει το παγκόσμιο καθεστώς προστασίας της πνευματικής περιουσίας, που επιβάλλεται από τις χώρες με τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρίες,  μέσω της συμφωνίας «Θέσεις Σχετικές με το Εμπόριο των Δικαιωμάτων Πνευματικής Ιδιοκτησίας» (ΤRIPS) του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (Π.Ο.Ε.).   Η συμφωνία ΤRIPS θέτει τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας κάτω από διεθνείς κανόνες και βάζει τα ελάχιστα

επίπεδα προστασίας όλων των κυβερνήσεων-μελών του Π.Ο.Ε που παρέχονται στην πνευματική ιδιοκτησία των άλλων κρατών-μελών του Π.Ο.Ε

 

Η συμφωνία ΤRIPS απαιτεί από τα μέλη του Π.Ο.Ε. να μην παραβιάζουν την πατέντα όλων των νέων προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων και των φαρμάκων για τον HIV/AIDS, τουλάχιστον για 20 χρόνια. Μετά από αυτό το χρονικό διάστημα, το προϊόν παραδίνεται στη δημόσια κυριότητα. Πριν από αυτό, ωστόσο, απουσία ειδικών διακανονισμών, κανένα αντίγραφο προστατευμένου φαρμάκου δεν μπορεί να παραχθεί νόμιμα.

 

Υπάρχει κάποια ευελιξία μέσα στη συμφωνία ΤRIPS: ενώ οι αναπτυσσόμενες χώρες υποτίθεται ότι θα συμμορφώνονταν με τους κανονισμούς  το 2000, οι λιγότερο αναπτυγμένες χώρες μπορεί να περιμένουν μέχρι το 2016 για να συμμορφωθούν απολύτως σεβόμενες την προστασία ευρεσιτεχνιών για τα φάρμακα. Σύμφωνα με τη Διακήρυξη” Ντόχα”, στην Υπουργική Συνδιάσκεψη του Π.Ο.Ε. το 2001, τα μέλη του Π.Ο.Ε. μπορούν να λάβουν μέτρα για να προστατεύσουν τη δημόσια υγεία των πολιτών τους. Για παράδειγμα, οι χώρες θα μπορούσαν να υιοθετήσουν τους υποχρεωτικούς κανονισμούς έκδοσης αδειών. Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση μιας χώρας που αντιμετωπίζει υψηλό ποσοστό HIV/AIDS μπορεί να δώσει άδεια σε έναν παρασκευαστή της χώρας της να παράγει μία μη-προστατευόμενη απόδοση ενός φαρμάκου-πατέντα. Αντίστοιχα, ο δικαιούχος της πατέντας θα ανταμειφθεί μέσω μεριδίων από τις πωλήσεις. Οι χώρες που αντιμετωπίζουν σοβαρή κρίση στην υγεία και υπολείπονται στη δυνατότητα της σχετικής παρασκευής, μπορούν να εισάγουν προϊόντα μη-προστατευόμενα από πατέντες, σύμφωνα με την τροποποίηση (παράγραφος 6) του 2003 στη Συμφωνία ΤRIPS.

 

Παρόλα αυτά τα μέτρα προστασίας, πολλές αναπτυσσόμενες χώρες είναι απρόθυμες να χρησιμοποιήσουν τις σχετικές ευελιξίες που παρέχει η συμφωνία TRIPS. Οι χώρες με τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές βιομηχανίες ασκούν τεράστιες πιέσεις " από τo παρασκήνιο " στις κυβερνήσεις των φτωχών χωρών για να μην υιοθετήσουν τα μέτρα προστασίας και να αγοράζουν επώνυμα προϊόντα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες προωθούν την συμφωνία "TRIPS-PLUS ": Μέσω των διμερών συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου , οι Η.Π.Α. πιέζουν για υπογραφή συνθηκών που προβλέπουν ισχυρότερη προστασία των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας από ότι απαιτεί η συμφωνία TRIPS

 

 

 

Έλλειψη πρόσβασης σε εξέταση

 

Οι εκθέσεις δείχνουν ότι τα περισσότερα άτομα που ζουν  με τον HIV (ίσως  να αγγίζουν το 90%) δεν γνωρίζουν ότι είναι θετικοί στον ιό.

Η Εθελοντική  και Εμπιστευτική Συμβουλευτική Επίσκεψη και Εξέταση (VCCT) έχει εφαρμοστεί σε πολλές περιοχές με επιτυχία, αλλά η δυνατότητα εξέτασης παραμένει σπάνια σε πολλές χώρες. Οι φτωχές γυναίκες που ζουν σε απομονωμένες αγροτικές περιοχές με χαμηλή ή και μηδενική ιατρική υποδομή μπορεί ποτέ να μην έρθουν  σε επαφή με τις επιλογές εξέτασης για  HIV. Ακόμα, η σχετική εξέταση είναι ένα κρίσιμο βήμα για την περαιτέρω πρόληψη του ιού, τη φροντίδα και τη θεραπεία.

 

Όταν οι γυναίκες από φτωχές περιοχές ζητούν πρόσβαση στην εξέταση του HIV, αυτό γίνεται συνήθως μέσω των προγραμμάτων εμβρυϊκής φροντίδας. Αυτή η αδικία αποκλείει τις γυναίκες που δεν είναι έγκυες και μειώνει δραματικά το ποσοστό των γυναικών που εξετάζονται. Επιπλέον, προκύπτουν και κοινωνικά εμπόδια τα οποία παρουσιάζονται κατά την εξέταση για  HIV: οι δικαιολογημένοι φόβοι των γυναικών για το στίγμα, τη διάκριση και τη βία, μπορεί να τις εμποδίσουν να αναζητήσουν την εξέταση, ακόμα και όταν αυτή είναι διαθέσιμη.

 

 

Λανθασμένες και μη ρεαλιστικές πολιτικές

 

Η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών για την πρόληψη του HIV, όπως η προσέγγιση ABC (Αποχή από το σεξ, Πίστη σε ένα σύντροφο ή Χρήση προφυλακτικού) μπορεί να είναι κενές υποσχέσεις για την προστασία των γυναικών. Δεν λαμβάνουν υπόψη την πραγματικότητα της ζωής των γυναικών. Οι σύζυγοι δεν επιτρέπουν στις γυναίκες τους να απέχουν από το σεξ, ενώ οι ίδιοι μπορούν να έχουν πολλές συντρόφους σύμφωνα με τους πολιτισμικούς κανόνες και τους κανόνες της κοινότητας και συχνά αρνούνται να χρησιμοποιήσουν προφυλακτικό.

 

 

 

Τα προγράμματα «Αποχή Μόνο Μέχρι το Γάμο» είναι ακόμα περισσότερο προβληματικά. Προωθούμενα από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών και κάποιων θρησκευτικών ομάδων, παρά την έλλειψη αποδείξεων για την αποτελεσματικότητά τους, οδήγησαν κάποιες χώρες στη μειωμένη χρήση του  προφυλακτικού. Τέτοιες ελλείψεις εμποδίζουν τις καλά αποδεδειγμένες προσεγγίσεις για την πρόληψη. Επιπροσθέτως, τα προγράμματα «Αποχή Μόνο Μέχρι το Γάμο»,  μπορεί να συμβάλλουν στην αύξηση των πρόωρων γάμων για τα νεαρά κορίτσια, ως τρόπο πρόληψης από τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, ωστόσο, ο πρόωρος γάμος δεν είναι λύση. Τα κορίτσια που παντρεύονται πρόωρα, βιώνουν κοινωνικά και οικονομικά εμπόδια πιο έντονα συγκριτικά με εκείνα που παντρεύονται σε μεγαλύτερη ηλικία, όπως και τα νεαρά κορίτσια που παντρεύονται άνδρες με ισχύ και μεγάλης ηλικίας  διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο μόλυνσης από Σ.Μ.Ν., συμπεριλαμβανομένου και του HIV.

 

 

Ο Παγκόσμιος Κανόνας Σιωπής

 

Ο Παγκόσμιος Κανόνας Σιωπής ή η πολιτική του Ρόναλντ Ρέιγκαν στην πόλη του Μεξικού, είναι ένα σύνολο περιορισμών σχετιζομένων με την άμβλωση στις Ηνωμένες Πολιτείες, προκειμένου να  χρηματοδοτήσουν προγράμματα οικογενειακού προγραμματισμού στο εξωτερικό. Σύμφωνα με αυτό, η αντιπροσωπία των ΗΠΑ για τη Διεθνή Ανάπτυξη USAID και το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ πρέπει να αναστείλουν τις επιχορηγήσεις για τον οικογενειακό προγραμματισμό  και την τεχνική βοήθεια από τις ξένες μη-κυβερνητικές οργανώσεις που «υλοποιούν ή ενεργά προωθούν» την άμβλωση ή διεξάγουν έρευνα για να βελτιώσουν τις μεθόδους άμβλωσης -ακόμα και όταν κεφάλαια μη-προερχόμενα  από τις Η.Π.Α. χρησιμοποιούνται για αυτούς τους σκοπούς. Οι οργανώσεις που δεν δέχονται να συμφωνήσουν και να σεβαστούν τον Παγκόσμιο Κανόνα  Σιωπής, χάνουν επίσης την πρόσβαση σε χορηγίες για αντισυλληπτικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένων και των προφυλακτικών.

 

Ο Παγκόσμιος Κανόνας Σιωπής διαβρώνει  τον οικογενειακό προγραμματισμό  και τις υπηρεσίες για τη σεξουαλική υγεία, με επιπτώσεις  στην πορεία των υπηρεσιών HIV/AIDS. Οι ομάδες εργασίας για την πρόληψη του ιού, ως μέρος των συνολικών υπηρεσιών οικογενειακού προγραμματισμού,  έχουν απομείνει με λίγα εργαλεία για να λειτουργήσουν. Αν δεν υπογράψουν τον Παγκόσμιο Κανόνα Σιωπής, δεν μπορούν να κρατήσουν τις πόρτες τους ανοιχτές. Όντως, ως αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής, κλινικές που  εξυπηρετούσαν υποβαθμισμένες κοινότητες αναπτυσσόμενων χωρών, έχουν εξαναγκαστεί να κλείσουν.

 

 

Ποιος πληρώνει; Όλοι το υφίστανται. Ωστόσο, οι γυναίκες και τα κορίτσια αντιμετωπίζουν ένα σκληρότερο εμπόδιο. Αυτό συμβαίνει στο πλαίσιο  του αυξανόμενου ρίσκου μόλυνσης από το HIV για τις ίδιες και για τα παιδιά τους, και στους ανεπιθύμητους τοκετούς και στη μη-ασφαλή έκτρωση. Οι μη-ασφαλείς εκτρώσεις είναι παράγοντας μητρικής θνησιμότητας και μητρικής νοσηρότητας

 

 

 

 

 

Η απουσία πολιτικής φωνής

 

Οι γυναίκες δεν αντιπροσωπεύονται στα περισσότερα επίπεδα της κυβέρνησης. Παγκοσμίως, μόνο το 10% των μελών των νομοθετικών σωμάτων είναι γυναίκες, και ένα ακόμη χαμηλότερο ποσοστό γυναικών κατέχουν υπουργικές θέσεις. Ο γυναίκες εξακολουθούν σε μεγάλο βαθμό να υπο-αντιπροσωπεύονται ως υποψήφιες για δημόσιες θέσεις. Οι μεροληπτικές στάσεις στον πυρήνα  των πολιτικών κομμάτων κρατούν τις γυναίκες μακριά από τη συμμετοχή τους στη δημόσια ζωή, διατηρώντας την κυριαρχία της  λήψης των πολιτικών αποφάσεων στους άντρες. Ο πολιτικές ευκαιρίες για τις θετικές στον ιό γυναίκες είναι ακόμα περισσότερο περιορισμένες.

 

 

 

Οι γυναίκες είχαν επιτυχία στην αυτό-οργάνωση τους σε ομάδες υπεράσπισης και σε ομάδες αυτοβοήθειας. Ωστόσο, κάποιοι μηχανισμοί της κοινωνίας των πολιτών εμποδίζουν τις γυναίκες να έχουν πρόσβαση στη σφαίρα επιρροής, καθώς δεν μπορούν να την αποκτήσουν μέσω των παραδοσιακών πολιτικών μέσων. Εμποδίζοντας την δυνατότητα των γυναικών να έχουν πολιτική φωνή, εμποδίζεται η ανάπτυξη και η εφαρμογή πολιτικών για τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και προγραμμάτων φιλικών προς αυτές, που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες και συνθήκες των γυναικών που ζουν με τον ιό.

 

 

Στίγμα και διακρίσεις κατά των ανθρώπων που ζουν με HIV/AIDS

 

Οι άνθρωποι που ζουν με τον ιό, αντιμετωπίζουν σοβαρό κοινωνικό στίγμα. Οι επιδράσεις του στίγματος απλώνονται  από την παρεμπόδισή τους να κάνουν χρήση των δημόσιων τουαλετών μέχρι τον πλήρη κοινωνικό αποκλεισμό και τις σωματικές επιθέσεις. Τα αίτια, σχετικά με το στίγμα, οφείλονται στην άγνοια, το φόβο και  στα στερεότυπα.

Οι αρνητική κρίση για τη συμπεριφορά που κοινωνικά σχετίζεται με τη μετάδοση του HIV, αγγίζει αυτούς που σκέφτονται να την υιοθετήσουν. Όντως, η κοινή γνώμη πηγαίνει τόσο μακριά, ώστε να κατηγορεί τα θετικά στον ιό άτομα επειδή μολύνθηκαν!

 

Το στίγμα προωθεί σοβαρές και επιβλαβείς διακρίσεις σε πολλές χώρες, ακόμα και σε εκείνες με προοδευτικούς προστατευτικούς νόμους. Η διάκριση δηλώνεται από μόνη της με πολλούς τρόπους, όπως την εξέταση για να προσληφθούν σε εργασία  και την άρνηση της εισόδου σε μια χώρα. Οι γυναίκες διαρκώς αντιμετωπίζουν πολύ περισσότερες διακρίσεις από τους άντρες, όπως να εξαναγκάζονται να αλλάξουν τόπο κατοικίας, να παρενοχλούνται, να γελοιοποιούνται, να απειλούνται και να δέχονται σωματικές επιθέσεις.

 

 

 

 

Το στίγμα και η διάκριση επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που ζουν με τον ιό, ακυρώνοντας τη δυνατότητα πρόσβασής τους στη φροντίδα και την υποστήριξη. Οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αυτών των  ανθρώπων, τελικώς, εμποδίζουν τις προσπάθειες πρόληψης της περαιτέρω μετάδοσης του ιού. Επίσης, εξαιτίας του φόβου του στιγματισμού και της διάκρισης, οι άνθρωποι φοβούνται να τους δουν να μπαίνουν σε κέντρα υγείας να πληροφορηθούν για τον ιό, να ενταχθούν σε ομάδες υποστήριξης και τόσα άλλα. Ειδικά οι γυναίκες, εξαιτίας του δικαιολογημένου έντονου φόβου τους σχετικά με τη βία και την επιθετικότητα, έχουν λόγο να αποφεύγουν την πρόληψη και τη βοήθεια.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μύθοι σχετικά με τις γυναίκες και το HIV/AIDS

 

 

 

 

 

·               Δεν χρειάζεται να ανησυχώ για τον HIV: είμαι παντρεμένη.

 

Ο γάμος δεν αποτελεί αυτόματη προστασία κατά του HIV. Πάνω από το 80% των γυναικών που ζουν με τον ιό στην Ινδία,  θεωρείται ότι έχουν κολλήσει από τους συζύγους τους. Στην Αγγλία, οι Βρετανίδες γιαγιάδες μένουν έκπληκτες όταν ανακαλύπτουν ότι είναι θετικές στον ιό μετά από ισόβια κοινή ζωή.

 

·               Δεν χρειάζεται να ανησυχώ για τη λήψη προφυλάξεων: το αγόρι μου με αγαπάει και τον εμπιστεύομαι.

 

Το να αγαπάς κάποιον δεν είναι προστασία κατά των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων ή του HIV. Απαιτεί ειλικρίνεια, διαφάνεια και αμοιβαία εμπιστοσύνη

 

·               Δεν θα μπορούσα να είμαι θετική στον ιό: είμαι καλά και υγιής. Θα το ήξερα αν το είχα.

 

Ο HIV συχνά δεν κάνει τους ανθρώπους νοσηρούς μέχρι να εγκατασταθεί στα σώματά τους για αρκετά χρόνια. Δεν υπάρχει τρόπος να πεις αν κάποιος έχει τον HIV ή όχι μόνο κοιτώντας τον. Ο μοναδικός τρόπος για να σιγουρευτείς ότι κάποιος δεν έχει τον HIV, είναι να βγει αρνητικό το τεστ, καθώς και ένα δεύτερο, τρεις μήνες αργότερα, χωρίς ριψοκίνδυνες συμπεριφορές στο μεσοδιάστημα.

 

·               Μόνο οι πόρνες, οι ομοφυλόφιλοι και οι τοξικομανείς κολλούν τον HIV. Δεν είμαι κάποιος από αυτούς και ποτέ δεν θα πήγαινα με κάποιον από δαύτους!

 

Ο ιός HIV δεν είναι κριτήριο της συμπεριφοράς ή του χαρακτήρα κάποιου. Οι πόρνες και οι χρήστες ναρκωτικών ουσιών σε όλο τον κόσμο έχουν κάνει πάρα πολλά για να περιορίσουν τον κίνδυνο μόλυνσης από τον HIV για τους ίδιους και τους άλλους, κάνοντας ασφαλές σεξ και χρησιμοποιώντας καθαρές βελόνες.

Ο HIV δεν έχει προκαταλήψεις. Μπορεί να μολύνει όλους μας. Είναι εύκολο να κατηγορείς τους άλλους για τον HIV, αλλά οι κατηγορίες δεν προστατεύουν από τον ιό αλλά, αντίθετα, εμποδίζουν τις προσπάθειες πρόληψης, της φροντίδας και θεραπείας με τη συμβολή του στίγματος και της διάκρισης.

 

·               Οι θετικοί στον ιό είναι αμαρτωλοί. Ο HIV είναι τιμωρία για την αδιάκριτη ζωή τους.

 

Κανείς δεν αξίζει να μολυνθεί από τον HIV, ανεξάρτητα ποιος είναι ή τι έχει κάνει στη ζωή του. Η χρήση του όρου «αθώο θύμα» υποδηλώνει ότι οι άλλοι που είναι θετικοί είναι με κάποιο τρόπο υπαίτιοι που μολύνθηκαν. Η πλειονότητα των ανθρώπων που μετέδωσαν τον ιό, το έκαναν εν αγνοία τους και χωρίς πρόθεση.

 

·               Έχω HIV. Όλοι μου λένε ότι ποτέ δεν θα κάνω παιδιά

 

Η απόφαση να κάνεις παιδιά είναι προσωπική επιλογή της γυναίκας και παραμένει έτσι είτε μια γυναίκα ζει με τον HIV/AIDS είτε όχι. Αυτό δεν σημαίνει ότι μια γυναίκα που επιθυμεί να αποκτήσει παιδιά δεν πρέπει να σκεφτεί προσεκτικά για την απόφασή της και να υπολογίσει το ρίσκο που αφορά τον εαυτό της και τον εν δυνάμει απόγονό της. Μία σειρά επεμβάσεων που γίνονται σήμερα, είναι δυνατόν να ελαχιστοποιήσουν τον κίνδυνο της μετάδοσης στα νεογέννητα. Δυστυχώς, δεν είναι όλα αυτά τα μέτρα διαθέσιμα στις φτωχές χώρες.

 

·               Μπορεί, επίσης, να παραιτηθώ. Έχω HIV. Αυτό σημαίνει ότι πρόκειται να πεθάνω.

 

Πολλές γυναίκες μπορεί να ζήσουν για πολλά χρόνια με τον HIV. Η παραίτηση από τη ζωή στο άκουσμα ότι κάποιος έχει HIV, είναι δυνατόν να εμποδίσει τους ανθρώπους από την αναζήτηση φροντίδας και θεραπείας ή από την πληροφόρησή τους στο πώς θα εμποδίσουν τη μετάδοση του ιού σε άλλους. Ωστόσο, η εικόνα είναι αποκαρδιωτική για τις γυναίκες που ζουν σε φτωχές χώρες, εξαιτίας κατά ένα μεγάλο μέρος της έλλειψης πρόσβασης σε αντι-ρετροϊκά φάρμακα.

 

; www.icw.org/tiki-download_file.php?fileId=105

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τι μπορούμε να κάνουμε…

 

 

...να ευαισθητοποιήσουμε και να πληροφορήσουμε εμάς και τους άλλους

 

·               Μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τους εαυτούς μας,  τις οικογένειές μας και τις κοινότητές μας για τη μετάδοση του HIV και για το πώς είναι δυνατόν να προφυλαχθούν.

·               Μπορούμε να  διαδώσουμε τα δικά μας πιστεύω και των άλλων για το HIV/AIDS και τους ανθρώπους που ζουν με τον ιό.

·               Μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους στο τι μπορεί να γίνει, όπως και στο τι θα μπορούσε να γίνει, τοπικά, εθνικά, περιφερειακά και διεθνώς, για να εμποδίσουμε τη μετάδοση του HIV. Να φροντίσουμε και να υποστηρίξουμε τις γυναίκες και τα κορίτσια που ζουν με/ ή έχουν μολυνθεί από τον ιό.

·               Μπορούμε να απαιτήσουμε από τις κυβερνήσεις να συμπεριλάβουν στοιχεία για τη μετάδοση του HIV και την πρόληψη σε προγράμματα σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία.

 

…να προωθήσουμε την ισότητα των φύλων και την αξία των γυναικών

 

·               Μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους για τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών συμπεριλαμβανομένων και των σεξουαλικών και αναπαραγωγικών τους δικαιωμάτων.

·               Μπορούμε να διδάξουμε  τους εαυτούς μας και τους άλλους πώς να αποφεύγουν συγκεκριμένες στάσεις και πιστεύω που θα μπορούσαν να εμποδίσουν την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών και των κοριτσιών, συμπεριλαμβανομένων και των σεξουαλικών και αναπαραγωγικών τους δικαιωμάτων και την αύξηση του ευάλωτου των γυναικών και των κοριτσιών στον ιό.

 

 

 

 

 

…να προωθήσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα

των γυναικών και των κοριτσιών

 

·         Μπορούμε να εξασφαλίσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων και των σεξουαλικών και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων, τα δικά μας και άλλων, στο σπίτι, τη δουλειά, τους χώρους λατρείας, τους δρόμους και όπου αλλού  είναι δυνατόν.

·         Μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι οι κυβερνήσεις μας θα ανακοινώσουν και θα διαδώσουν δημόσια και σε διάφορες γλώσσες τις υποδείξεις που έχουν υπογράψει από τις  διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε από τις κυβερνήσεις μας να εφαρμόσουν τις συστάσεις των διεθνών συνθηκών για τα ανθρώπινα δικαιώματα που έχουν υπογράψει.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε να ενδυναμωθούν οι νόμοι που έχουν τεθεί σε εκτέλεση βάσει διεθνών συνθηκών που έχουν υπογραφεί για τα ανθρώπινα δικαιώματα, μέσω ενός συστήματος αξιολόγησης που θα περιλαμβάνει και τη ανάλυση του φύλου με ευρεία συμμετοχή των γυναικών.

·         Μπορούμε να ενώσουμε δίκτυα υπεράσπισης που θα συνδυάζουν τις προσπάθειές μας με τις δικές τους.

·          

...για τις γυναίκες να γίνουν περισσότερο οικονομικά ανεξάρτητες;

 

 

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε ισότιμη πρόσβαση για τις γυναίκες στην δανειοδότηση, στο κεφάλαιο και στην ιδιοκτησία  και στην δυνατότητα τους να διαπραγματεύονται συμβόλαια στο όνομα τους και για το δικό τους συμφέρον.

·         Μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τους εαυτούς μας και άλλους για τη σημασία της γυναικείας οικονομικής αυτονομίας και της σχέσης μεταξύ της έλλειψης αυτής και της αυξημένης γυναικείας ευπάθειας στον HIV/AIDS.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε την εξάλειψη όλων των διακρίσεων κατά των γυναικών στην πρόσληψη, στους μισθούς, στα επιδόματα, στην εκπαίδευση, στην εργασιακή ασφάλεια, στην παραγωγική αξιολόγηση και σε άλλες πλευρές της εργασίας.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε οι κυβερνήσεις και οι κοινωνίες των πολιτών που βασίζονται σε οργανώσεις, να παρέχουν εκπαίδευση, ώστε οι γυναίκες να αναπτύξουν τις ικανότητες τους να παράγουν δικό τους εισόδημα.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε οι επιχειρηματίες και οι κυβερνήσεις να επιδοτούν ειδικά χαμηλότοκα δάνεια ή  επιχορηγήσεις στις γυναίκες ώστε να στήσουν τα δικά τους σχέδια παραγωγής εισοδήματος.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε οι γυναίκες που ζουν με τον HIV/AIDS να πληρώνονται για την εργασία τους ως εκπαιδεύτριες και σύμβουλοι για το AIDS.

·          

·          

…πολεμώντας τη φτώχεια

 

         Μπορούμε να απαιτήσουμε οι κυβερνήσεις να εφαρμόσουν άμεσα μέτρα που θα  ικανο ποιούν τους Στόχους Ανάπτυξης της Χιλιετίας.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε οι πλούσιες χώρες να εφαρμόσουν δίκαιο εμπόριο, να περιορίσουν τα χρέη των φτωχών κρατών, να τερματίσουν τις νεοφιλελεύθερες συνθήκες στην βοήθεια και να αυξήσουν την παροχή βοήθειας, συγκεκριμένα να ανταποκριθούν στο απαιτούμενο ποσό των 12 δις.$ κάθε χρόνο, που χρειάζεται για την  επαρκή ανταπόκριση στην καταπολέμηση του  HIV/AIDS παγκοσμίως.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε οι κυβερνήσεις να υιοθετήσουν νομικά πλαίσια και στρατηγικές για να εξασφαλίσουν την πρόσβαση για όλους στα βασικά κοινωνικά αγαθά, όπως πόσιμο νερό, τροφή, αξιοπρεπή στέγαση, εκπαίδευση, πλήρη ψυχική και σωματική περίθαλψη, επαρκή δίκτυα κοινωνικής ασφάλειας και εργασία.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε τον τερματισμό  της μονολιθικής παγκόσμιας πολιτικής οργάνωσης και μια αλλαγή προς μια παγκόσμια δημοκρατική κυβέρνηση όπου οι γυναίκες θα αντιπροσωπεύονται ισότιμα.

 

 

…να απαιτήσουμε πρόσβαση για όλους στη θεραπεία του HIV/AIDS;

 

 

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε οι κυβερνήσεις να κάνουν χρήση των ταξιδιωτικών μέτρων προστασίας, ώστε να κάνουν την θεραπεία του HIV/AIDS περισσότερο προσβάσιμη στον καθέναν.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε οι κυβερνήσεις να αντέξουν στις πιέσεις των φαρμακευτικών εταιρειών και των κυβερνήσεων των κρατών με μεγάλες φαρμακευτικές βιομηχανίες και να βάλλουν την επιβίωση και την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που ζουν με τον ιό πάνω από το κέρδος.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε βελτιωμένες συνεργασίες μεταξύ των διεθνών οργάνων, που εστιάζονται στην πρόοδο της φαρμακευτικής πρόσβασης για τον HIV/AIDS, για την ανταλλαγή πόρων, βελτιωμένη ροή πηγών και διανομή υπηρεσιών.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε οι πλούσιες χώρες να χρηματοδοτήσουν τα διεθνή προγράμματα οικονομικού  σχεδιασμού για το HIV/AIDS που είναι αναγκαία για την παροχή θεραπείας σε όλους όσους την χρειάζονται.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε τα κυβερνητικά σχέδια και η εφαρμογή συγκεκριμένων πλάνων δράσης, να συμπεριλαμβάνουν ευρεία συμμετοχή των ανθρώπων που ζουν με τον ιό (όπως και ισότιμη συμμετοχή  των γυναικών που ζουν με τον ιό) με στόχους, χρονοδιαγράμματα, ημερομηνίες λήξης, και κύρια σημεία πρόσβασης σε θεραπεία για όλους, συμπεριλαμβανομένων και των ειδικών μέτρων που θα εξασφαλίζουν ότι οι θετικές στον ιό γυναίκες έχουν ισότιμη πρόσβαση στη θεραπεία.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε οι κυβερνήσεις να λειτουργήσουν προγράμματα για την πρόληψη της περιγεννητικής μετάδοσης του ιού που επίσης θα παρέχουν συνεχή θεραπεία στις θετικές στον ιό  μητέρες που το χρειάζονται.

·          

 

…να απαιτήσουμε πρόσβαση για όλους σε καλές υπηρεσίες για το HIV/AIDS;

 

 

·         Να απαιτήσουμε οι κυβερνήσεις να υιοθετήσουν εθνικές πολιτικές για το AIDS που να αναγνωρίζουν την σύνδεση μεταξύ HIV/AIDS, φυλετικής ανισότητας και φτώχειας.

·         Να απαιτήσουμε οι κυβερνήσεις να συμπεριλάβουν ισότιμα και  σημαντικά τις γυναίκες που ζουν με τον ιό στις πολιτικές για το AIDS, στο σχεδιασμό προγραμμάτων, στην εφαρμογή, στον  έλεγχο και στην αξιολόγηση.

·         Να απαιτήσουμε οι κυβερνήσεις να εγγυηθούν τη φυλετική ανάλυση σε κάθε στάδιο σχεδιασμού των πολιτικών καθώς και την εφαρμογή και αξιολόγηση που να  προστατεύουν  και να προωθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών, συμπεριλαμβανομένων και των αναπαραγωγικών και σεξουαλικών τους δικαιωμάτων.

·         Να απαιτήσουμε οι κυβερνήσεις να αυξήσουν τα κονδύλια για την υγεία με ειδικά προορισμένα κονδύλια για τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και δικαιώματα των γυναικών.

·         Να απαιτήσουμε τα συστήματα πρωτοβάθμιας υγείας να κάνουν τις υπηρεσίες φροντίδας για τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία διαθέσιμες σε όλους δωρεάν, συμπεριλαμβανομένης και της αντισύλληψης και της ασφαλούς νόμιμης άμβλωσης.

·         Να επιμείνουμε οι υπηρεσίες φροντίδας για τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία να ενσωματώσουν και υπηρεσίες για το HIV/AIDS, όπως και προαιρετική εξέταση και προ και μετα-συμβουλευτική εξέταση, πρόληψη, φροντίδα, και θεραπεία για όλες τις γυναίκες.

·         Να απαιτήσουμε τα προγράμματα για το HIV/AIDS να ανταποκρίνονται στις ανάγκες, φωνές, απαιτήσεις και στις συνθήκες των γυναικών, συμπεριλαμβάνοντας και τις γυναίκες που ζουν με τον ιό.

·         Να απαιτήσουμε υπεύθυνη και επιστημονικά αποδεδειγμένη πρόληψη για τον HIV/AIDS, συμβουλευτική, προώθηση και ελεύθερη διανομή υψηλής ποιότητας προφυλακτικών.

·          

·         Να επιμείνουμε να διανεμηθούν περισσότερα κονδύλια για την αύξηση των παροχέων φροντίδας υγείας, και ότι όλοι οι παροχείς φροντίδας υγείας, μεταξύ των οποίων και οι παροχείς  οικογενειακού προγραμματισμού, να ειδικευθούν και να εκπαιδευθούν με ευαισθησία στα φυλετικά για τον ιό από την οπτική των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

·         Να απαιτήσουμε οι κυβερνήσεις να θέσουν διαδικασίες που θα αναμείξουν σημαντικά τις γυναίκες που ζουν με τον ιό, σε όλα τα στάδια ελέγχου της ποιότητας των υπηρεσιών για τον ιό και του εύρους αυτών των υπηρεσιών και αν οι παροχείς υπηρεσιών συμμορφώνονται με τις ανάγκες των γυναικών και ανταποκρίνονται στις περιπτώσεις τους.

 

…να προωθήσουμε την πολιτική φωνή των γυναικών

 

 

·         Μπορούμε να επιμείνουμε οι κυβερνήσεις να λάβουν μέτρα εξασφάλισης της ισότιμης πρόσβασης των γυναικών και στην ολική συμμετοχή τους στις δομές εξουσίας και στην λήψη αποφάσεων.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε οι κυβερνήσεις, τα κόμματα, οι συλλογικές δομές διαπραγμάτευσης, και άλλες ομάδες να εγκαταστήσουν την ισορροπία μεταξύ των 2 φύλων και να εξαλείψουν τις δομές και τις διαδικασίες που θέτουν εμπόδια στην ισότιμη συμμετοχή των γυναικών, και των γυναικών που ζουν με τον ιό ειδικά.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε την ισότιμη και σημαντική ανάμειξη των γυναικών που ζουν με τον ιό σε όλα τα στάδια δουλειάς με τον HIV/AIDS: στην πολιτική και στην ανάπτυξη προγράμματος, στην εφαρμογή, στον έλεγχο, στην αξιολόγηση, και στην καθοδήγηση των προγραμμάτων για το HIV/AIDS καθώς και στις οργανώσεις.

·          

 

…να εξαλείψουμε το HIV/AIDS και το σχετικό στίγμα και τη διάκριση

 

 

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε οι κυβερνήσεις να εφαρμόσουν και να ενδυναμώσουν τα μέτρα για την προστασία της προσωπικών δεδομένων των ανθρώπων που ζουν με τον ιό και να τους προστατεύσουν από τις διακρίσεις στους χώρους δουλειάς, στο σχολείο, στο σύστημα υγείας και σε άλλους χώρους.

·         Μπορούμε να συνεργαστούμε με ομάδες, οργανώσεις, συμμαχίες, συνασπισμούς και δίκτυα των ανθρώπων που ζουν με τον ιό, ειδικά των γυναικών, ώστε να εξασφαλίσουμε ότι οι στάσεις, οι πολιτικές και οι δράσεις είναι απαλλαγμένες για το HIV/AIDS από το σχετικό στίγμα και τις διακρίσεις.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε τα συστήματα φροντίδας της υγείας να εφαρμόσουν καθαρές οδηγίες επικοινωνίας και διεξαγωγής της εξέτασης του HIV/AIDS, της  συμβουλευτικής ενημέρωσης  και των πρωτοκόλλων θεραπείας.

·         Μπορούμε να απαιτήσουμε οι παροχείς φροντίδας υγείας να μεταχειρίζονται τα θετικά στον ιό άτομα με αξιοπρέπεια και σεβασμό και να μην επιτρέπουν οι στόχοι πρόληψης να ξεπεράσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα.

·         Μπορούμε να καταγράψουμε και να καταγγείλουμε όλα τα γεγονότα κακοποίησης  ή  διάκρισης των ανθρώπων που ζουν με τον ιό σε ομάδες όπως Το  Παρατηρητήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και η Διεθνής Αμνηστία, όπως επίσης και σε τοπικές οργανώσεις και  επιτροπές για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

·          

 

 

 

 

1092 TJ Amsterdam

Netherlands

E-mail: office@wgnrr.org

Phone: +31(0)20.620.9672

Fax: +31(0)20.622.2450

Website: www.wgnrr.org

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aδέσμευτη Κίνηση Γυναικών

Ασκληπιού 109

11472 Αθήνα

τηλ. 210  3628104

fax. 210  3619287

E-mail. ginaika@otenet.gr

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διεθνείς Συμφωνίες και Δεσμεύσεις για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

 

Παρακάτω παρατίθενται Διεθνείς Διακηρύξεις και Συμφωνίες που εστιάζονται στα γυναικεία δικαιώματα

 

 

The Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women (CEDAW), New York, 1979

Defines what constitutes discrimination against women and sets up an agenda for national action to end such discrimination.

www.un.org/womenwatch/daw/cedaw/cedaw.htm

 

 

International Conference on Population and Development Programme of Action, Cairo, 1994

Recognizes the structural causes behind women’s vulnerability to HIV/AIDS, addresses the prevention of HIV from the perspective of women’s vulnerability to HIV/AIDS, and provides key recommendations for addressing HIV through reproductive health services.

www.unfpa.org/icpd/icpd.htm

 

 

Fourth World Conference on Women Declaration and Platform for Action, Beijing, 1995

Explicitly recognizes and reaffirms the right of all women to control all aspects of their health, and in particular supports the idea that it is basic to women’s empowerment they control their own fertility. www.un.org/womenwatch/daw/beijing/

 

 

HIV/AIDS and Human Rights International Guidelines, Geneva, 1996

Sets recommendations for protecting the human rights of people living with HIV/AIDS to reduce their vulnerability and prevent discrimination.

http://data.unaids.org/publications/irc-pub02/jc520-humanrights_en.pdf

 

 

Millennium Development Goals, Millennium Summit, New York, 2000

Sets eight time-bound targets to end extreme poverty across the world by 2015. The following goals are particularly relevant:

Goal 3: Promote gender equality and empower women

Goal 5: Improve maternal health

Goal 6: Combat HIV/AIDS, malaria, and other diseases.

www.unmillenniumproject.org/goals/goals03.htm

 

 

 

 

 

 

United Nations General Assembly Special Session (UNGASS) Declaration of Commitment on HIV/AIDS, New York, 2001

Stresses “gender equality and the empowerment of women are fundamental elements in the reduction of the vulnerability of women and girls to HIV/AIDS”, and the full involvement and participation of people living with HIV/AIDS in the design, planning, implementation, and evaluation of HIV/AIDS programmes.

http://data.unaids.org/publications/irc-pub03/aidsdeclaration_en.pdf

 

 

HIV/AIDS and Human Rights International Guidelines Revised Guideline 6, Geneva, 2002

Asserts that the right to health includes access to treatment for HIV/AIDS and education on HIV/AIDS, and provides recommendations on access to prevention, treatment, care, and support.

http://www.ohchr.org/english/about/publications/docs/g6.pdf

 

 

Μέλη του Δικτύου WGNR που δραστηριοποιούνται ενάντια στον  HIV/AIDS*

 

Geographical Area of Work	Name of Organization	Contact Person	E-mail address
Argentina	Asociacíon Regional de Desarrollo Empresario	Jorgelina Loza	arde@fibertel.com.ar
Argentina	Equipo de Salud Familiar	Lourdes Bagur	lourdesbag@hotmail.com and lourdesbag@yahoo.com
Bangladesh	Community Life	Robert Paul	communitylifebd@yahoo.com
Bangladesh	Bangladesh Rural Medical Association	Md. Nazrul Islam	brma@hrcworks.com
Belgium	Monde selon les femmes	Pascale Maquestiau	pascale@mondefemmes.org
Cameroon	Nouvelle approche de communication contre le SIDA et pour le dévelopment	Kenmoe Mari	nacdevsida@yahoo.fr
Cameroon	Femmes, Santé et Développement	Hiol Mounlom Damaris	damounlom@yahoo.fr fesade2003@yahoo.fr
Cameroon	Association des femmes africaines pour la recherche et le développement	Monique Tabi	tabiza@yahoo.fr
Canada	Vancouver Women’s Health Collective	Belinda Shelton	icdvwhc@vcn.bc.ca
DRC	S.O.S Enfants	Mvioki Nkadi	sosenfants2001@yahoo.fr
DRC	Action Santé Scolaire	Charlotte Mubanga-Nseya	actionsasco@hotmail.com and affcoops@yahoo.fr
DRC	Forum de la Femme Ménagère	Josephine Ngalula Kabeya	joseengalula2001@yahoo.fr and forfemrdc@yahoo.fr
Fiji	Mridul Medical Centre	Mridula Prasad	drmridulaprasad@connect.com.fj
Ghana	Ellen White Virgins Club	Stephen Anokye	No e-mail address available
India	Women & Child Development Association	S.Singson	s_singson2004@yahoo.com
India	Society for Peace, Rural Education & Awareness Development	N. Prasad	prasad_knl@rediffmail.com
India	Suvarna Lakshmi Educational Society	G.R. Manohar Reddy	das_mary-manohar@yahoo.com
India	Saiva Nava Yuvathe Samkhya	M. Vijaya Srieh	No e-mail address available
India	Asha Seva Kendra Community Health	Pilar Guedea	No e-mail address available
India	Rural Development & Youth Training Institute	Jambu Kumar Jain	ambusuman@yahoo.com
India	Gram Bharati Samiti	Amber Bhawan	gbsbsk@sancharnet.in
India	Centre for Health Education, Training and Nutrition Awareness	Minaxi Shukla, Pallavi Patel, Shruti Shah	chetna@icenet.net
India	PRAYAS	Tej Ram Jat	prayasct@sancharnet.in
International	Women Living Under Muslim Laws	Sarah Masters	wluml@wluml.org
International	Ipas	Maria de Bruyn	debruynm@ipas.org
International	Youth Incentives	Thirza Bronner	t.bronner@youthincentives.org
International	International Fellowship of Reconciliation	Janne Poort-van Eeden	J.vanEeden@ifor.org
Iran	PHM Women Committee	Contact information withheld for security reasons, please contact WGNRR Coordination Office for details.
Kenya	Men and Traditions against AIDS	Gertrude Khamuka Masheti	mtaa2004@yahoo.com
Latin America	Red de Salud de las Mujeres Latinoamericanas y del Caribe	Mirtha Grande (Peru)	mirthagrande@yahoo.com
Latin America	Red Latinoamericana de Personas Viviendo con VIH/Sida	Oswaldo Rada	secretariadoredla@redla.org
Malaysia	World Alliance for Breastfeeding Action	Sarah Amin	waba@streamyx.com
Mali	Femmes et Droits Humains	Maiga Djingarey	djingarey@afribone.net.ml
Mali	Association Malienne Suivi et l’Orientation des Pratiques Traditionnelles	Sidibé Kandidia Aoudou	amsopt@datatech.toolnet.org
Mali	Association des femmes médecins	Touré Aïssa Haïdara	aissahaidtoure@hotmail.com
Mali	Tolérance	Ibrahima Djibo	siod74@yahoo.fr
Morocco	Association Dada Atta pour le Développement Social	Abovrich Lahcen	No e-mail address available
Nepal	JC International English School	A.P. Gautam	rodighar@wlink.com.np
Nigeria	Global Health Awareness Research Foundation	O.C. Nwaorgu	onwaorgu@infoweb.abs.net
Nigeria	Country Women Association of Nigeria	A.O. Ige	No e-mail address available
Nigeria	Total Human Rights Research Action Group	Ukam, John Inah	THRRAG@yahoo.com
Nigeria	Action Family Foundation	Anthonia Onyenwenyi	oguoguo2001@yahoo.com
Nigeria	Generation Foundation	Sybil Nmezi	snnmezi@yahoo.com
Nigeria	Women Information Network	Miriam Menkiti	winet@rbow.net
Nigeria	Economic and Social Empowerment of Rural Communities	Comfort I. Uzoho	esercdev@yahoo.com
Nigeria	Women Protection Organisation	Oluwatoyin Towobola	wopott@yahoo.com and wopot@mail.com
Nigeria	Centre for Women’s Health and Information	Antinuki Odukoya	cewhin@yahoo.com
Pakistan	AWARE GIRLS	Gulalai Ismail	aware_girls@poetic.com
Pakistan	United Rural Development Organization	Zaheer Khattak	urdo_pesh@yahoo.com
Philippines	Zone One Tondo Organization	Nini Tolentino-Balaquio	No e-mail address available
Philippines	Development of Peoples Foundation, Inc.	Lyda J. Canson	dpf@skyinet.net
Rwanda	International Community of Women Living with HIV/AIDS, Rwanda	Chantal Mukandoli	mukchanty@yahoo.fr
Sierra Leone	Community Health Evangelism Programme	Solomon Van Kanei	cheprogramme@hotmail.com
USA	Our Bodies Ourselves	Sarah Light	office@bwhbc.org
Zimbabwe	Women’s Action Group	Edinah Masiyiwa	wag@wag.org.zw
Zimbabwe	Women AIDS Support Network	Noleen Cherewo	Ncherewo.zim@justice.com and director@mweb.co.zw

 

*