ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ  Ή  ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΑ;

 

 

Υπάρχει μία κρυφή συναίνεση, ένας σιωπηλός συμβιβασμός, όπως  τόσοι  άλλοι στην καθημερινή πάλη για επιβίωση, σύμφωνα με τον οποίο το να είναι κανείς « όμορφος » είναι όχι μόνο  προνόμιο εκ φύσεως, αλλά και  ένα πολύ βασικό προσόν το οποίο μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικές διευκολύνσεις.  Μια « ωραία» παρουσία κερδίζει πάντα τις εντυπώσεις ( ευτυχώς καμία φορά μόνον αυτές ) είτε σε διαπροσωπικές συναλλαγές είτε σε επαγγελματικές. Ως επί το πλείστον βέβαια το ρόλο του διακοσμητικού στοιχείου καλείται να παίξει η γυναίκα, εφόσον η σύγχρονη δυτική κοινωνία εξακολουθεί να είναι πατριαρχική σε όλα τα επίπεδα και πολύ περισσότερο στο εργασιακό, όχι μόνο γιατί κυριαρχείται από άνδρες αλλά κυρίως γιατί κυριαρχείται από μια σεξιστική νοοτροπία υιοθετημένη δυστυχώς κι από το ίδιο το γυναικείο φύλο.

   Όλα αυτά βέβαια λίγο ως πολύ γνωστά και παθητικά αφομοιωμένα. Ωστόσο ο σκοπός του παρόντος κειμένου δεν είναι να διατυπωθεί ένα φεμινιστικό μανιφέστο το οποίο προφανώς δε θα είχε τίποτα να προσθέσει σε χιλιάδες άλλα, αλλά να καταγγείλει την απαράδεκτη και άκρως ρατσιστική διάθεση ενός δημοσίου φορέα ο οποίος πρεσβεύει πως προάγει πολιτισμό. Αναφέρομαι στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου και στα απαράδεκτα κριτήρια τα οποία προτάσσει όσον αφορά  στην πρόσληψη εποχιακού προσωπικού εν όψει του 46^ου Φεστιβάλ, σύμφωνα με τα οποία, όπως τα  έθεσε η υπεύθυνη για την επιλογή προσωπικού στη διεξαγωγή των συνεντεύξεων, βασικό προσόν των υποψηφίων είναι η εμφάνισή τους. Συγκεκριμένα φρόντισε να μας πληροφορήσει με όλη την ευγένεια και τη διακριτικότητα η οποία την διακατείχε πως ευτυχώς έχουν περάσει πολλές όμορφες υποψήφιες ( φαίνεται πως για άλλη μια φορά ο ρόλος της γλάστρας αφορούσε τις γυναίκες ) και πως κι έναν « ασχημούλη » που θα έχει π.χ καλή γνώση υπολογιστών πιθανόν να τον προσλάβουν αλλά « δεν θα τον έχουμε να φαίνεται κιόλας! ». Επίσης ανέλαβε να αξιολογήσει το πόσο όμορφες είμαστε όλες οι υποψήφιες, ευτυχώς στα δικά της μάτια πάντοτε, εφόσον ανάλογα με το πώς μας αξιολογούσε μας πρότεινε και σε ανάλογη θέση ( προφανώς, σύμφωνα και με τα παραπάνω λεγόμενά της, ανάλογα με το πόσο « κατάλληλες είμαστε να φαινόμαστε ή όχι » ). Άλλωστε, όπως μας ενημέρωσε, υπήρχε ήδη ειδική συμφωνία με τη χορηγό- εταιρεία του βραβείου κοινού, με την οποία δεσμεύονταν να απασχολήσουν σ’ αυτό το πόστο ιδιαίτερα « προικισμένες » εμφανισιακά κοπέλες.

   Δεν έχει νόημα να συνεχίσω την περιγραφή της αξιολόγησης των υποψηφίων, ούτε την προσωπική μου αντίδραση σε αυτό που αντιλήφθηκα ότι συνέβαινε και που θεωρώ ότι έθιγε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια κάθε παρευρισκομένης, ανεξαρτήτως της αυτοεικόνας και αυτοπεποίθησης της κάθεμίας  από εμάς. Ίσως μάλιστα αν το περιστατικό αυτό συνέβαινε διεκδικώντας εργασία σε κάποιον άλλο χώρο, να ήμουν περισσότερο προετοιμασμένη στο γεγονός ότι θα λειτουργούσαν με τέτοια κριτήρια. Άλλωστε, όσο και ανυποψίαστος να είναι κανείς πια για το τι συμβαίνει στην αγορά εργασίας,  μπορεί να υποψιαστεί πως  ο εργοδότης συνήθως επιθυμεί να τέρψει τους οφθαλμούς του, καθώς και των πελατών του, με μία ευχάριστη παρουσία στο χώρο του. Κυνικό μεν αλλά πολύ πραγματικό. Ωστόσο, είναι εξοργιστικό και συγχρόνως θλιβερό να συμβαίνει σε ένα θεσμό ο οποίος υποτίθεται αποτελεί φορέα πολιτισμού και προάγει την τέχνη, μία μορφή  της  μάλιστα η οποία  πολλές φορές έχει γίνει το μέσο να καταγγελθούν τέτοιου είδους  σεξιστικές συμπεριφορές. Αναρωτιέμαι αν σ’ αυτόν τον πολιτισμό  του δήθεν, της υποκουλτούρας και του ρατσισμού θα αναφέρονται οι ιθύνοντες όταν θα βγάζουν λόγο στις  glamour τελετές έναρξης και λήξης του φεστιβάλ ή ακόμα αν σ΄ αυτόν τον πολιτισμό αναφέρονται και άλλοι  « πολιτισμένοι » φορείς όταν επιδιώκουν να κλείσουν  « απολίτιστους »χώρους κοινωνικής και πολιτικής δράσης και να τους μετατρέψουν  σε αίθουσες τέχνης όπου θα μπορούν να περιφέρουν τις « όμορφες » παρουσίες τους. Εν τέλει, αναρωτιέμαι στο όνομα ποιας αισθητικής μπορείς να απαγορεύσεις σε έναν άνθρωπο ένα από τα βασικότερα δικαιώματά του όπως αυτό της εργασίας και μήπως τελικά μαζί με το βιογραφικό μας να επισυνάπτουμε και μια φωτογραφία με μαγιό;

   Δεν ξέρω αν θα καταφέρω να λύσω όλες αυτές τις απορίες μου με πολιτισμένες απαντήσεις. Γιατί σ΄ αυτόν τον πολιτισμό όπου υποτιμάται η νοημοσύνη μου, η αξιοπρέπειά μου και η υπόσταση μου  καταρχάς σαν άνθρωπος   άλλά και σα γυναίκα, χαίρομαι να θεωρούμαι απολίτιστη.

 

Μέλος της Πρωτοβουλίας Γυναικών Ενάντια στην Κακοποίηση

 

Για επικοινωνία

protovoulia_enantion_kakopoiisis@yahoo.gr