|
Στα
κρατητήρια του τμήματος Μεταγωγών στη λεωφόρο Πέτρου Ράλλη κρατούνται 90-100
γυναίκες (ανά πάσα στιγμή), συχνά με ανήλικα παιδιά, που βρίσκονται εκεί
είτε για απέλαση είτε για παραπομπή σε δίκη. Οι συνθήκες κράτησης είναι
απαράδεκτες και απάνθρωπες, με μεγάλο συνωστισμό και ελάχιστες δυνατότητες
επικοινωνίας με τον έξω κόσμο. Οι περισσότερες στερούνται βασικών ειδών και
συχνά δεν γνωρίζουν τα δικαιώματά τους. Δεν υπάρχει δυνατότητα προαυλισμού
και η πολιτεία δεν παρέχει τα στοιχειώδη είδη υγιεινής, (σαπούνια, χαρτί
υγείας κ.λπ.). Φυσικά, η συντριπτική πλειοψηφία των γυναικών δεν
κατηγορείται για κάποιο κακούργημα ούτε καν για αδίκημα αλλά για έλλειψη
νομιμοποιητικών εγγράφων.
Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και οι εμφύλιες συρράξεις (Αφγανιστάν, Ιράκ,
Σιέρα Λεόνε, Ρουάντα), η κατάρρευση των χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ και
η επακόλουθη φτώχεια, ανεργία, εξαθλίωση και διάρρηξη κάθε κοινωνικού ιστού,
η αυξανόμενη οικονομική ανισότητα και η γενικευμένη καταστολή των κοινωνικών
και πολιτικών δικαιωμάτων στέλνουν «καραβιές» απελπισμένων στις χώρες της
Δύσης σε αναζήτηση διεξόδων επιβίωσης. Οι γυναίκες και τα παιδιά είναι οι
πλέον ευάλωτες κοινωνικές ομάδες: υφίστανται τη βία και τη φτώχεια.
Οι κυβερνήσεις των «πολιτισμένων» χωρών της Δυτικής Ευρώπης, αντί να
αναγνωρίσουν και τις δικές τους ευθύνες για την κατάσταση που επικρατεί στις
υπό ανάπτυξη χώρες, και να αντιμετωπίσουν τους πρόσφυγες ή/και μετανάστες ως
άτομα-φορείς δικαιωμάτων, τους αντιμετωπίζουν ξενοφοβικά, ρατσιστικά και
κατασταλτικά.
Μπορεί η καταπάτηση των δικαιωμάτων των γυναικών και των παιδιών να
χρησιμοποιείται υποκριτικά και κατά περίπτωση (όπως στον πόλεμο του
Αφγανιστάν) αλλά καθόλου δεν ενδιαφέρει όταν αφορά την απέλασή τους.
Η ασκούμενη μεταναστευτική πολιτική προωθεί τη ξενοφοβία και το ρατσισμό και
σε τελική ανάλυση, στο όνομα του φόβου του άλλου, προωθεί τη γενικευμένη
περιστολή των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Έχει επομένως άμεσες
επιπτώσεις στις ζωές όλων μας. Τα κράτη της Δυτικής Ευρώπης,
συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, εξαντλούν την ευαισθησία τους αλλά και
την υποκρισία τους, στη διάθεση χρόνου και χρήματος στη ρητορική των
δικαιωμάτων και στην ταυτόχρονη καταστολή τους.
Εκτός του προφανούς αιτήματος για καλυτέρευση των συνθηκών κράτησης σε
οποιοδήποτε κρατητήριο, για προστασία των ανηλίκων και παροχή αρωγής σε
γυναίκες θύματα βίας, θεωρούμε απαραίτητη την αλλαγή στη θεώρηση των
μεταναστών και ιδιαίτερα των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων καθώς και τη θέσπιση
τακτικών διαδικασιών νομιμοποίησης των μεταναστών/μεταναστριών, ως ελάχιστο
μέτρο μείωσης της δυνατότητας υπερεκμετάλλευσής τους.
Ζητούμε την άμεση αποφυλάκιση όσων δεν κατηγορούνται για κάποιο κακούργημα
και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των υπολοίπων.
Η γυναικεία πρωτοβουλία που σχηματίσαμε επισκέπτεται σήμερα 5/6/07 τις
γυναίκες αυτές με μια μικρή και συμβολική ανθρωπιστική βοήθεια, και
ευελπιστούμε να υπάρξει η απαραίτητη ανταπόκριση για μονιμότερη εκδήλωση
αλληλεγγύης και πίεσης προς την πολιτεία για την ικανοποίηση των αιτημάτων
που θέτουμε.
Ιούνιος 2007
Τηλέφωνο επικοινωνίας για κρατούμενες 210-3635667
|