Ομάδα Εκπαιδευτικών της Θεσσαλονίκης
Γυναίκες στην Εκπαίδευση
Ισόγειο Π. Παπαγεωργίου 8
Πεζόδρομος Αχειροποιήτου
Θεσσαλονίκη
Aντιπαιδαγωγικό και παράτυπο CD
κατά του δικαιώματος της γυναίκας στην έκτρωση κυκλοφορεί επίσημα στα Λύκεια της χώρας ως παραγωγή του ΥΠΕΠΘ και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου
Στις αρχές της σχολικής χρονιάς 2003–2004 διατέθηκε στα Λύκεια της χώρας σαν συνοδευτικό υλικό για το μάθημα των Θρησκευτικών της Γ΄ Ενιαίου Λυκείου ένα CD–ROM παραγωγής του ΥΠΕΠΘ και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Συνεργαζόμενος φορέας εμφανίζεται το Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεματικής και ανάδοχος η MLS Πληροφορική Α.Ε. Το CD–ROM υπάγεται στο έργο: Αναδιατύπωση και Εκσυγχρονισμός των Προγραμμάτων Σπουδών στον Τομέα των Κοινωνικών Επιστημών ΙΙ και παραγωγή διδακτικού υλικού. Το CD τιτλοφορείται «Θέματα Χριστιανικής Ηθικής–Ο Σεβασμός της ανθρώπινης ζωής και οι κίνδυνοι που την απειλούν» και, ειδικότερα, πραγματεύεται τα θέματα Ναρκωτικά, Aids, Κακοποίηση–παραμέληση παιδιών και Εκτρώσεις.
Το συγκεκριμένο CD περιέχει πολυμεσική εφαρμογή με πληθώρα ύλης. Κείμενα ιδεολογικού κυρίως περιεχομένου σχετικά με τα αντίστοιχα κεφάλαια του σχολικού βιβλίου, ακουστικό υλικό όπως συνεντεύξεις, ανάγνωση αποσπασμάτων θρησκευτικών κειμένων, ιατρικές απόψεις συνοδευόμενες από φωτογραφίες και βιντεοπροβολές, ασκήσεις και ερωτήσεις προς τους μαθητές και τις μαθήτριες και τέλος αναφορά σωματείων και συλλόγων που δραστηριοποιούνται σε συγκεκριμένους τομείς (φορείς προστασίας «αγέννητου παιδιού», κέντρα αποτοξίνωσης και επανένταξης, κέντρα ελέγχου και αναφοράς για το Aids).
Ωστόσο παρατηρείται κάτι τουλάχιστον περίεργο για ένα τέτοιο παιδαγωγικό υποτίθεται έργο, που μάλιστα φέρει τη σφραγίδα του ΥΠΕΠΘ και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Δεν αναγράφεται πουθενά σε εμφανές σημείο του εξωφύλλου ή του περιεχομένου ούτε η επιστημονική ομάδα που το παρήγαγε, ούτε ο επιστημονικός υπεύθυνος. Εντοπίσθηκαν μόνον μετά από προσεκτική αναζήτηση κατά την πλοήγηση του CD. Επιπλέον δεν υπάρχει επιτροπή αξιολόγησης λογισμικού, ούτε εμφανίζεται κάποιος υπεύθυνος εκ μέρους του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Αντίθετα στο βιβλίο Θρησκευτικών της Γ΄Λυκείου (όπως άλλωστε και σε όλα τα σχολικά βιβλία) αναγράφεται τόσο η Κριτική Επιτροπή που αξιολόγησε το βιβλίο, όσο και ο εποπτεύων σύμβουλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Τέλος δεν υπάρχουν καθόλου οδηγίες προς τους διδάσκοντες και τις διδάσκουσες θεολόγους των λυκείων σχετικά με τον τρόπο χρήσης του περιεχομένου και παρουσίασής του στις μαθήτριες και τους μαθητές. Το αντίστοιχο CD για το μάθημα Θρησκευτικών της Γ΄Γυμνασίου έχει 34 σελίδες οδηγιών προς τους εκπαιδευτικούς και πρωτοσέλιδη παράθεση των ονοματεπωνύμων όλων των συντελεστών και αξιολογητών της παραγωγής.
Οσον αφορά τις εκτρώσεις η θέση των παραγωγών του cd (και κατ’ επέκταση και του Υπουργείου Παιδείας και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου) δεν επιδέχεται παρερμηνείες. Η έκτρωση είναι φόνος, είναι έγκλημα και οι γυναίκες που προβαίνουν σ’ αυτήν είναι δολοφόνοι. Για να εμπεδώσουν μάλιστα οι έφηβες μαθήτριες των 17 και 18 χρόνων τη βαρύτητα του αμαρτήματος της έκτρωσης επιστρατεύονται και τα ακόλουθα:
α) οι απόψεις των πατέρων της εκκλησίας. (η πρώτη αναφορά γίνεται στον Μέγα Βασίλειο και τη ρήση του «…η καταστροφή του εμβρύου είναι ένας φόνος»)
β) απόσπασμα συνέντευξης (κατασκευασμένης ή γνήσιας) μαθήτριας που περιγράφει με δραματικό τρόπο την οδυνηρή εμπειρία της έκτρωσης. Η συνέντευξη υπάρχει σε μορφή γραπτού κειμένου και συγχρόνως απαγγέλλεται δραματοποιημένη από γυναικεία φωνή. Η συνέντευξη καταλήγει «… Επτά μήνες αργότερα θυμάμαι εκείνο το χαμένο μωρό. Μεγαλώνει δίπλα μου σαν σκιά, χωρίς κανείς να το βλέπει εκτός από μένα.»
γ) περιγραφή της διαδικασίας της ανάπτυξης του εμβρύου από γυναίκα γιατρό, όμως το ομιλούν πρόσωπο εμφανίζεται να είναι όχι η γιατρός, αλλά το ίδιο το έμβρυο, το οποίο κάνει συνεχείς αναφορές στη μητέρα του και στη λαχτάρα του να ζήσει («...ξεκινώ με τόση όρεξη τη ζωή μητέρα...Τώρα δε με σταματά τίποτε μητέρα….Πολύ ζωντανή για να πεθάνω…»)
δ) προβολή του περιβόητου βίντεο του 1976 «Σιωπηλή Κραυγή», όπου εμφανίζεται το έμβρυο τη στιγμή της έκτρωσης να αμύνεται σπαρακτικά (κατά την ερμηνεία του σχολιαστή, που είναι και ιδιαίτερα δραματικός στις περιγραφές του).
ε) ερωτήσεις υπό μορφή τεστ. Ενδεικτικά παρατίθενται οι ακόλουθες:
Είναι ολοφάνερο πως το μωρό της κινηματογραφικής ταινίας αισθάνεται τον κίνδυνο και ενεργεί όπως κάθε ανθρώπινο ον. Συμπληρώστε τα χαρακτηριστικά εκείνα ρήματα που βεβαιώνουν την παραπάνω διαπίστωση, και τοποθετείστε τα κατά σειρά προτεραιότητας.
Με το πρόσχημα της ποιότητας ζωής ο Χίτλερ έστειλε στο θάνατο 300.000 Γερμανούς με μόνο μειονέκτημα κάποια δυσμορφία, πολύ πριν στείλει τα 6 εκατομμύρια των Εβραίων. Με τη νομιμοποίηση των εκτρώσεων επισημοποιείται πια η οργανωμένη γενοκτονία. Κάποιοι γιατροί, γίνονται συνένοχοι μιας τεράστιας εγκληματικότητας. Σχολιάστε την παραπάνω θέση γραπτά.
Η ομάδα «Γυναίκες στην Εκπαίδευση», μόλις πληροφορηθήκαμε την ύπαρξη του συγκεκριμένου CD, στείλαμε στις 30/06/2004 διερευνητική επιστολή τόσο στην υπουργό Παιδείας κ. Γιαννάκου (δεν υπέπεσε στην αντίληψή μας νωρίτερα για να απευθυνθούμε και στον προκάτοχό της υπουργό της προηγούμενης κυβέρνησης), όσο και στον Πρόεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, τους προϊσταμένους δηλαδή των δύο βασικών φορέων, οι οποίοι παράγουν την εθνική εκπαιδευτική πολιτική και οι οποίοι συνυπογράφουν το CD. Με την επιστολή ζητούσαμε ενημέρωση σχετικά με την επιστημονική επιτροπή που παρήγαγε το cd, την επιτροπή αξιολόγησης, καθώς και τους εκπαιδευτικούς σκοπούς αυτής της παραγωγής. Μετά από μερικές εβδομάδες, στις 17/08/2004 η μεν κ. Γιαννάκου απάντησε παραπέμποντας το θέμα στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και ζητώντας και η ίδια από αυτό ενημέρωση, το δε Παιδαγωγικό Ινστιτούτο δεν μας απάντησε ποτέ.
Οι «Γυναίκες στην Εκπαίδευση» καλούμε την Υπουργό Παιδείας να αποσύρει άμεσα το συγκεκριμένο Διδακτικό υλικό για τους εξής λόγους:
1) Στερείται νομιμότητας και είναι αναξιόπιστο και μόνο από το γεγονός ότι κανείς αρμόδιος εκ μέρους του Υπουργείου ή του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου δεν έχει το σθένος να χρεωθεί την παραγωγή και έγκρισή του, αναλαμβάνοντας και τις όποιες ευθύνες προκύψουν. Η τόση μυστικότητα και αδιαφάνεια για ένα επίσημο επιστημονικό και παιδαγωγικό έργο ενδεχομένως κρύβει και άλλες σκοπιμότητες, τις οποίες οφείλουμε να αναζητήσουμε.
2) Οι απόψεις που διατυπώνονται στο περιεχόμενο (με κείμενα, εικόνες, ήχο και βίντεο) διακρίνονται από απόλυτη μονομέρεια. Η έκτρωση καταγγέλλεται ως φόνος, η εγκυρότητα και η επιστημονική αξιοπιστία του βίντεο «Σιωπηλή κραυγή» θεωρείται δεδομένη και συστηματικά κατευθύνονται οι θεατές (έφηβοι αγόρια και κορίτσια) να αναγνωρίσουν λεπτομέρειες και δεδομένα, ακόμη κι αν αυτά είναι ελάχιστα ή καθόλου ορατά και να δεχθούν ως αντικειμενικές αλήθειες πράγματα που εναπόκεινται στην υποκειμενική κρίση. Δεν είμαστε εμείς αρμόδιες να κρίνουμε την εγκυρότητα των δεδομένων αυτού του βίντεο που κατά κόρον χρησιμοποιείται από τους συλλόγους που αντιτίθενται στο δικαίωμα της άμβλωσης, γνωρίζουμε όμως ότι έχει αμφισβητηθεί από πληθώρα ιατρών. Γιατί λοιπόν προκρίνεται η μία προσέγγιση ως «επιστημονικότερη» και δεν δίνεται βήμα και στην άλλη;
3) Ανεξάρτητα από την εγκυρότητα ή μη των προβαλλόμενων απόψεων σχετικά με την τραυματική εμπειρία της έκτρωσης, οι αφορισμοί («αρνητές της ζωής» κ.λ.π.) , οι ψυχολογικές πιέσεις («φρικτό θέαμα», «..να ξεσκίσει και να καταστρέψει το μωρό») και η ενοχοποίηση που, έμμεσα και άμεσα, προωθείται, μπορούν να πληγώσουν ανεπανόρθωτα την ψυχική υγεία των παιδιών και κυρίως όταν αυτά περνούν την κρίσιμη εφηβική ηλικία. Μάλιστα στην περίπτωση που μια έφηβη μαθήτρια ή μια νεαρή κοπέλα βρίσκεται στην έτσι κι αλλιώς δυσάρεστη θέση να αντιμετωπίσει το δίλημμα της άμβλωσης, τα τραύματα από τον χαρακτηρισμό της ως «δολοφόνος», μπορεί να είναι πολύ πιο οδυνηρά από αυτά που ή ίδια η έκτρωση ενδεχομένως δημιουργεί. Ή μήπως οι παραγωγοί του CD (και κατ’επέκταση και το ΥΠΕΠΘ και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο) θεωρούν ότι μια ανεπιθύμητη εφηβική εγκυμοσύνη, μια μη επιθυμητή και μη συνειδητή τεκνοποίηση και μια de facto, χωρίς δικαίωμα επιλογής, μητρότητα είναι ό,τι καλύτερο για μια ανήλικη κοπέλα;
4) Θεωρούμε ότι το περιεχόμενο του συγκεκριμένου Διδακτικού Υλικού όχι μόνον συντάσσεται απολύτως με τον κατηχητισμό σε βάρος της θρησκευτικής ελευθερίας, αλλά έρχεται και σε σύγκρουση με το ισχύον νομικό πλαίσιο της χώρας μας, σύμφωνα με το οποίο οι αμβλώσεις είναι νόμιμες. Πώς λοιπόν χρησιμοποιούνται βαρύτατες εκφράσεις, όπως «φόνος» και «δολοφόνοι» για μια γυναίκα που επιλέγει να κάνει άμβλωση, τη στιγμή που αυτή ασκεί ένα νόμιμο δικαίωμά της; Να υποθέσουμε ότι εντός του ΥΠΕΠΘ και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου υπάρχουν κύκλοι που θα επιθυμούσαν κατάργηση του δικαιώματος των γυναικών στην άμβλωση και χρησιμοποιούν τους κορυφαίους εκπαιδευτικούς θεσμούς για την προώθηση των σχεδίων τους;
Πιστεύουμε ότι είναι καιρός το ΥΠΕΠΘ να αναλάβει επιτέλους μια σοβαρή και υπεύθυνη ενημέρωση των εφήβων για τις συνέπειες μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης και για τους τρόπους της αντισύλληψης μέσα στα πλαίσιο της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης των μαθητών και μαθητριών.
Ομάδα «Γυναίκες στην Εκπαίδευση»
Π. Παπαγεωργίου 8
546 35 Θεσσαλονίκη
http://www.geocities.com/femnet_salonica/ektrosis_teliko.doc