Φεμινιστικό
Κέντρο Αθήνας Το Φεμινιστικό Κέντρο Αθήνας, διοργανώνει εκδήλωση/συζήτηση
με θέμα την ενδοοικογενειακή βία και τη βία λόγω φύλου.
Καλούμε όλες και όλους να συζητήσουμε, να ανταλλάξουμε απόψεις και να συντονίσουμε τη δράση μας για την ΑΜΕΣΗ κατάθεση σχετικού νομοσχεδίου. Ενός νομοσχεδίου που θα λαμβάνει υπόψη του τις θέσεις και τα αιτήματα των φεμινιστικών και γυναικείων οργανώσεων και θα εναρμονίζεται με τις νομοθεσίες των άλλων ευρωπαϊκών χωρών που επιδεικνύουν, τουλάχιστον ως προς το πνεύμα του νόμου, μεγαλύτερη ευαισθησία για τα δικαιώματα των γυναικών.
Ομιλήτριες:
Πoλύνα Γκιόκα, Mέλος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας
Γιώτα Τουλούμη, Μέλος του Φεμινιστικού Κέντρου Αθήνας
Κατερίνα Θεοδωράτου, Νομικός
Παρέμβασεις:
Eθνικό Παρατηρητήριο για την Αντιμετώπιση της Βίας κατά των Γυναικών, Παγκόσμια Πορεία Γυναικών / Ελληνικό Τμήμα, Mέλος της Eπιτροπής Συνταγματικών Δικαιωμάτων μελών ΔΣA, Πανελλαδικό Δίκτυο Γυναικών Μεταναστριών, Ομάδα ΜΑΦΑΛΝΤΑ κατά του σεξισμού, Ομάδα Γυναικών του ΚΟΚΚΙΝΟ, Ομάδα Γυναικών της ΔΕΑ, Γυναίκες για μια άλλη Eυρώπη, ACT-UP Δράσε Hellas, Δίκτυο Γυναικών Eυρώπης, Tμήμα Γυναικών του Συνασπισμού, Ένωση Aφρικανών Γυναικών.
8 Μάρτη 2006
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος η 8 Μάρτη αντιμετωπίστηκε ως μέρα γιορτής και ανακοινώσεων από τους «ευαισθητοποιημένους» σε θέματα ισότητας. Οι επιφανειακές αναφορές στο ρόλο της γυναίκας -μητέρα, εργαζόμενη, νοικοκυρά- ολοκληρώθηκαν με την αναφορά στις «πολιτικές ισότητας», «ίσων ευκαιριών στην απασχόληση» ή αλλιώς «στην ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου» σε όλες τις πολιτικές δράσης και… στα κονδύλια των δις…
Όμως, στις 8 Μάρτη του 2006 η πραγματικότητα των γυναικών στην Ελλάδα είναι πολύ διαφορετική από αυτήν που προβάλλεται και πολύ πιο σκληρή. Ειδικά όταν αναφερόμαστε στη βία που υφίστανται, ακριβώς εξαιτίας του γεγονότος ότι είναι γυναίκες!
Το 56% των γυναικών έχουν υποστεί κάποιας μορφής κακοποίηση (λεκτική, ψυχολογική, σωματική) και μόνο κατά το έτος 2000, προωθήθηκαν στην πορνεία με εξαναγκασμό, εξαπάτηση ή εξαγορά 85-90.000 γυναίκες.
Πάγιο αίτημα των γυναικείων και φεμινιστικών οργανώσεων ήταν και είναι η άμεση νομοθέτηση για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας και της βίας λόγω φύλου.
Η 8 Μάρτη 2006 βρίσκει την Ελλάδα χωρίς αντίστοιχη νομοθετική ρύθμιση. Μόλις πρόσφατα, το φθινόπωρο του 2005, η κυβέρνηση κατέθεσε σχετικό σχέδιο νόμου, το οποίο όμως αγνοεί επιδεικτικά τις θέσεις και τα αιτήματα των γυναικείων και φεμινιστικών οργανώσεων.
Σε κανένα σημείο του νομοσχεδίου ή της εισηγητικής έκθεσης που το συνοδεύει, δεν αναφέρεται ειδικά η βία κατά των γυναικών και η βία λόγω φύλου ούτε ότι αυτή συνιστά καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών. Πουθενά δεν αναγνωρίζεται το φαινόμενο ως τέτοιο, η έκτασή του και πολύ περισσότερο οι αιτίες που παράγουν και διαιωνίζουν τη βία κατά των γυναικών εντός και εκτός της οικογένειας.
Απόδειξη αυτής της λογικής που διαπνέει το νομοσχέδιο αποτελεί το γεγονός, ότι δεν προβλέπεται καμία μέριμνα για τη δημιουργία και χρηματοδότηση θεσμών στήριξης κακοποιημένων γυναικών, και ούτε λόγος φυσικά, για την εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση όλων των εμπλεκόμενων φορέων στον τρόπο υποδοχής και αντιμετώπισης γυναικών που έχουν υποστεί βία.
Η τύχη του νομοσχεδίου αυτού, μετά τη κριτική φεμινιστικών και άλλων μη-κυβερνητικών οργανώσεων είναι, προς το παρόν, άγνωστη. Το νομοθετικό κενό παραμένει.
Αθήνα, 14/3/06
Φεμινιστικό
Κέντρο Αθήνας Ερεσσού 12, Αθήνα, Τηλ. 210 36 44 419