ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Οι πρόσφατες βάναυσες δολοφονίες και βιασμοί νεαρών κοριτσιών σοκάρισαν την ελληνική κοινωνία. Αντιμετωπίστηκαν όμως ως ακραία, μεμονωμένα γεγονότα υποκρύπτοντας τόσο την έκταση όσο και τις πραγματικές αιτίες του φαινομένου. Η βία κατά των γυναικών αφορά εν δυνάμει ΟΛΕΣ τις γυναίκες: ασκείται στο σπίτι, στο δρόμο, στη δουλειά, στο σχολείο, τη μέρα και τη νύχτα, σε ανήλικες, ενήλικες και ηλικιωμένες, πλούσιες και φτωχές. Αποτελεί ένα φαινόμενο διαδεδομένο σε όλες τις κοινωνίες και σε όλες τις κοινωνικές τάξεις, ανεξάρτητα από το επίπεδο ανάπτυξης, το βαθμό πολιτικής σταθερότητας, τον πολιτισμό ή τη θρησκεία. Σύμφωνα με το Συμβούλιο της Ευρώπης, η ενδοοικογενειακή βία είναι η πρώτη αιτία θανάτου ή/και αναπηρίας για τις Ευρωπαίες γυναίκες ηλικίας 16 έως 44 ετών, ξεπερνώντας τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα και τον καρκίνο. Ανάλογα με τη χώρα, το 25% έως 50% των γυναικών έχουν υπάρξει θύματα βίας. Αναρωτιόμαστε λοιπόν μήπως η δίκαιη κατά τα άλλα αγανάκτηση για αυτά τα εγκλήματα λειτουργεί απλώς ως άλλοθι για να συνεχίζεται η «κανονική» και «συνηθισμένη» πρακτική της βίας ηπιότερων μορφών και τόνων, που ενδημεί παντού.
Η βία κατά των γυναικών έχει τις ρίζες της στις ιστορικά διαμορφωμένες άνισες σχέσεις, στις σχέσεις εξουσίας ανάμεσα στα φύλα. Οι βιασμοί και οι δολοφονίες γυναικών αποτελούν ακραία έκφραση του «δικαιώματος» που έχουν οι άνδρες πάνω στο γυναικείο κορμί, ακραία επίδειξη φυλετικής κυριαρχίας. Η ομολογία του νεαρού οπλίτη που χτύπησε μέχρι θανάτου την άτυχη 22χρονη Α.Ν. στην Κόρινθο «δεν μπορούσα να δεχτώ ότι ένα άτομο 45 κιλών τα έβαλε με ένα άτομο 99 κιλών» είναι αποκαλυπτική.
Η διεθνής κοινότητα έχει αναγνωρίσει ότι η βία λόγω φύλου συνιστά παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο προβλέπει τη λειτουργία ενός κέντρου υποδοχής κακοποιημένων γυναικών ανά 10.000 κατοίκους. Ήδη από το 1995, η Παγκόσμια Διάσκεψη για τις γυναίκες στο Πεκίνο καλούσε τα κράτη/μέλη «να διασφαλίσουν ειδικότερα το δικαίωμα στην ψυχική, σωματική και σεξουαλική ακεραιότητα όλων των ατόμων, λαμβάνοντας μέτρα πρόληψης, τιμωρίας και εξάλειψης όλων των μορφών βίας». Δέκα χρόνια μετά, σύμφωνα με όλα τα στοιχεία, η βία κατά των γυναικών βρίσκεται σε ανοδική πορεία. Παρά τις συστάσεις διεθνών οργανισμών και παρά την έκταση του φαινομένου, νόμος για την ενδοοικογενειακή βία και τη βία λόγω φύλου ΔΕΝ υπάρχει στην Ελλάδα. Πρόσφατα, στις 29 Σεπτεμβρίου, συζητήθηκε και απορρίφθηκε πρόταση νόμου με θέμα την ενδοοικογενειακή βία παρότι όλοι οι βουλευτές παραδέχθηκαν ότι επείγει η νομοθετική ρύθμιση. Και φυσικά, δεν υπάρχουν κατάλληλες υποδομές στήριξης γυναικών που έχουν υποστεί βία, ούτε τα κατάλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα για την ευαισθητοποίηση και τη διαπαιδαγώγηση στην αποδοχή της προσωπικότητας, της αυτονομίας και της αυτοδιάθεσης των γυναικών.
Η βία κατά των γυναικών είναι η πλέον διαδεδομένη
και πιο «αποδεκτή» μορφή βίας
ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ την Παρασκευή
25 Νοέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της βίας Κατά των Γυναικών
στον πεζόδρομο Κοραή στις 6μμ
· Για να σπάσουμε τη σιωπή και να κάνουμε ορατή την «αθέατη» καθημερινή ενδοοικογενειακή βία και τη βία λόγω φύλου.
· Να στηρίξουμε όλες τις γυναίκες που τολμούν να την καταγγείλουν. Να μην επιτρέψουμε την ενοχοποίηση και την περιθωριοποίησή τους.
· Να παλέψουμε για την κατάργηση των σχέσεων εξουσίας, για μια κοινωνία χωρίς φόβο, φτώχεια και βία, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις με σεβασμό στη διαφορά.
Να Διεκδικήσουμε:
· ΑΜΕΣΗ νομοθέτηση για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας και της βίας λόγω φύλου
· Δημιουργία χώρων υποδοχής και στήριξης γυναικών που έχουν υποστεί βία
· Εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση των εμπλεκόμενων φορέων για τον τρόπο υποδοχής και αντιμετώπισης γυναικών που έχουν υποστεί βία
· Δημιουργία κατάλληλων προγραμμάτων για όλες τις βαθμίδες της δημόσιας εκπαίδευσης για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βίας κατά των γυναικών
· Να εφαρμοστεί η οδηγία της Ε.Ε. για τη σεξουαλική παρενόχληση στους χώρους εργασίας και να ψηφιστεί σχετικός νόμος
· Καμία ανοχή στη διαιώνιση της βίας και στον εξευτελισμό των θυμάτων σε κοινωνικούς θεσμούς: σχολείο, οικογένεια, ΜΜΕ
ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗ ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ
Φεμινιστικό Κέντρο Αθήνας, Παγκόσμια Πορεία Γυναικών/Ελληνικό Δίκτυο, Πανελλήνιο Δίκτυο Γυναικών Μεταναστριών, Τμήμα Γυναικών Συνασπισμού, Ομάδα ΜΑΦΑΛΝΤΑ κατά του σεξισμού, Ομάδα Γυναικών του ΚΟΚΚΙΝΟ, Ομάδα Γυναικών της ΚΟΕ, Ομάδα Γυναικών της ΔΕΑ, Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας, Κέντρο Γυναικείας Υποστήριξης & Δημιουργικότητας Ηλιούπολης, Γυναίκες για μια Άλλη Ευρώπη, Γυναικείο Αρχείο “Δελφύς”